♫ ♥●••·˙ထြက္ရွိၿပီးေသာ စာအုပ္အခ်ိဳ႕˙·••●♥♫
မိုင္တိုင္၂၀
20.jpg
ၾကယ္စင္ဆယ္႔တစ္
11.jpg
လမင္းရိႈက္သံ
 moon1.jpg
ဆုံမွတ္
11.jpg
မိေတာ
mitaw2.jpg
moon2.jpg သက္တံ ၁၀စင္း
rainbow.jpg
ကႀကိဳးႏွစ္ဆယ္႔တစ္
21.JPG
yellowflowersfront.jpg မိေတာ
mitaw2.jpg
moon2.jpg
စာအုပ္မ်ားကို အြန္လိုင္းမွ ၀ယ္ယူလိုလွ်င္..

♫♥●••·˙က်မစာေရးသူသည္... ျဖစ္ရပ္မွန္၊ စိတ္ကူးယဥ္၊ မွ်ေ၀ခံစားမႈ မ်ားႏွင့္... ေကာင္းကင္ၾကယ္အေၾကာင္းမ်ားလည္း ေရးပါတယ္ရွင္..˙·••●♥♫

♫♥●••·˙My story telling is reshaped by your attentive imagination˙·••●♥♫

December 15, 2015

မိေတာႏွင့္ ဗိုင္းေကာင္းေက်ာက္ဖိမေလးမ်ား

Filed under: ၀တၳဳ (Novels) — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 5:30 am

 tharnge.jpgရုံးခြင့္ယူေသာၾကည္လင္သာယာေသာ နံနက္ခင္းတစ္ခုတြင္ ဂ်ဴနီယာေတာႏွင့္ ဂ်ဴနီယာသာေအးကို မိေတာ ေက်ာင္းလိုက္ပို႔ေလသည္။
ေက်ာင္းမပို႔ခင္တြင္ အိမ္ေနာက္ဘက္မွ ႏို႔ပုံးအေဟာင္းမ်ား၊ စကၠဴကတ္ထူဘီစကြတ္ပုံးေလးမ်ား၊ သတင္းစာမ်ားထားသည္႔ ‘ျပန္လည္သုံးစြဲမည္႔’ recycle ပုံးျပာကို တစ္ခ်က္ၾကည္႔မိေသးသည္။ ပုံးထဲတြင္ ထားသည္႔ ပစၥည္းမ်ားမွာ စီစီရီရီေျခရာလက္ရာမပ်က္ျဖစ္ရွိေနသျဖင့္ ေက်နပ္သြားေလ၏။ ထုိပုံးအျပာထဲသို႔ထည္႔မည္႔ ပစၥည္းမ်ားကို မထည္႔ခင္တြင္ မိေတာသည္ ေရျဖင့္ ေသခ်ာစြာေဆးေၾကာတတ္သည္။ စားစရာအနံ႔အသက္မ်ားရလွ်င္ Raccoon ဟုေခၚေသာ ေတာေၾကာင္ကဲ႔သို႔ အေကာင္နက္ႀကီးမ်ားက ဘီစကြတ္စကၠဴပုံးေဟာင္းမ်ားကို လာလာဆဲြတတ္ေသာေၾကာင့္ပင္။ ႏို႔ပုလင္း၊ ႏို႔ပုံးမ်ားကို ေသခ်ာစြာေရစင္ေအာင္ ေဆးေသာ္လည္း ထိုအေကာင္ႀကီးမ်ားက တစ္ခ်ိန္လုံးလာလာဆြဲေနသျဖင့္ ေနာက္ဘက္တြင္ ပြယထေနကာ ရွင္းရလင္းရအလုပ္ရႈပ္သျဖင့္ စိတ္အခ်ဥ္ေပါက္လာေသာ တစ္ေန႔တြင္ မွ်ဥ္ခ်ဥ္ပုလင္းေဟာင္းတစ္လုံးကို ဆပ္ျပာျဖင့္ ေသခ်ာစြာ မေဆးေတာ႔ဘဲ၊ အဖုံးေလးကိုအသာဟကာ ပုံးထဲတြင္ ထည္႔ထားလိုက္သည္။ ထို႔ေန႔မွစၿပီး မွ်ဥ္ခ်ဥ္နံ႔ကိုခံႏိုင္ရည္ရွိပုံမရေသာ ကေနဒီယန္ raccoon မ်ားသည္လည္း မိေတာ၏ recycle ပုံးအနားကို မကပ္ရဲေတာ႔။

ထိုသို႔… အိမ္ေနာက္ဘက္မွာ ရွင္းလင္းေနသျဖင့္ စိတ္ခ်မ္းသာေနေသာ မိေတာသည္ ဂ်ဴနီယာေတာႏွင့္ ဂ်ဴနီယာသာေအးကို လက္ဆြဲကာ ေက်ာင္းလိုက္ပို႔ေလသည္။

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

October 28, 2015

မက္

Filed under: ကဗ်ာ (Poems) — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 11:36 am

လေရာင္…
ညေလ…
ရြက္ေၾကြ….

ဂီတ
တေယာ…
ေစာင္းညွင္း…
ေရခပ္ဆင္း..

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

September 22, 2015

စေတာ္ဘယ္ရီပင္ေအာက္ ႏွင္းဆီသီးစားသုံးသူမ်ား

Filed under: အေတြးအျမင္, ေဆာင္းပါး — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 12:39 pm

st3.jpg 

စာေရးသူလည္း စေတာ္ဘယ္ရီပင္ေအာက္က စာေရးဆရာမကိစၥ စိတ္စြဲေနလို႔၊ အိပ္မက္ထဲထိေတာင္ ထည့့္မက္မိတယ္။ ေနာက္ရက္မွာေတာ႔ စေတာ္ဘယ္ရီပင္ရိပ္ကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး သတင္းရလာတာက အဲဒီစေတာ္ဘယ္ရီပင္ရိပ္ဟာ အထင္ကရ ဆရာႀကီးတစ္ဦးရဲ႕ ဝတၳဳတစ္ပုဒ္ထဲကလို႔ ၾကားသိလာရပါတယ္။

တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ ျမန္မာျပည္မွာ စေတာ္ဘယ္ရီပင္ႀကီး မရွိႏိုင္ဘူးဆိုတဲ႔ အဆိုေတြကိုလည္း ၾကားေနရေတာ႔ အဲဒီကိစၥကို ပိုလို႔စိတ္ဝင္စားလာမိျပန္တယ္။
စာေရးသူလည္း စေတာ္ဘယ္ရီပင္အေၾကာင္း ဆရာႀကီးဘယ္လိုမ်ားေရးထားသလဲ သိခ်င္ေဇာနဲ႔ သူေရးခဲ႔တဲ႔ ဂႏၱဝင္ဝတၳဳ ႀကီးကို က်ည္ဆန္ရထားထက္ျမန္တဲ႔ႏႈန္းနဲ႔ ဖတ္ပါေတာ႔တယ္။ ဟုတ္ကဲ႔ စာေရးသူ စကားခံထားတဲ႔အတိုင္း အလုပ္တစ္ဘက္နဲ႔မို႔ က်ည္ဆန္ရထားထက္ျမန္တဲ႔ႏႈန္းနဲ႔ တစ္ပုဒ္ထဲေတာင္ မဟုတ္၊ ႏွစ္ပုဒ္၊ တစ္ပုဒ္ကို ႏွစ္ေခါက္စီ ဖတ္ပစ္လိုက္တာ၊ စေတာ္ဘယ္ရီပင္မေျပာနဲ႔ စေတာ္ဘယ္ရီေစ႔နဲ႔တူတာေတာင္ မေတြ႔ခဲ႔ရပါဘူး။

စာေရးသူဖတ္လိုက္တဲ႔ ဝတၳဳေတြကေတာ႔ `ေမ ´.. နဲ႔ .. `ၿမိဳင္´… ပါ။
‘ေမ’ ဝတၳဳဟာျဖင့္ ရန္ကုန္ နဲ႔ ပဲခူးၿမိဳ႕မ်ားမွာ အေျခခံလို႔ စေတာ္ဘယ္ရီပင္နဲ႔ အလွမ္းေဝးေနေသးတယ္လို႔မွတ္ၿပီး အားေလ်ာ႔မိတယ္။ ‘ၿမိဳင္’ ကေတာ့ လား႐ိႈးတစ္ဝိုက္မွာ ဇာတ္လမ္းအေျခတည္လို႔ စေတာ္ဘယ္ရီနဲ႔ နီးစပ္လာသလိုရွိေပမယ္႔လည္း ဝတၳဳထဲက ဇာတ္ေကာင္ေတြဟာ စေတာ္ဘယ္ရီသစ္ပင္ေအာက္ ခ်ိန္းေတြ႔စရာမလိုေအာင္ ေခတ္ေ႐ွ႕ေျပးလို႔ ျမန္မာဂႏၲဝင္အခ်စ္ဝတၳဳေတြ မ်ားမ်ားစားစားသိပ္မဖတ္ဖူးတဲ႔ စာေရးသူမွာ အနည္းငယ္႐ွက္သလိုလို ဘာလိုလို ျဖစ္ရေပမယ္႔လည္း ဆရာႀကီးရဲ႕ စာေတြဟာ ဆြဲေဆာင္မႈ႐ွိလြန္းလွတာကို စိတ္ထဲကႀကိတ္ၿပီး ခ်ီးက်ဴးလိုက္မိမလိုျဖစ္သြားေသးတယ္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ ကိုယ္လိုစာေရးသူတစ္ဦးက ဆရာႀကီးလို စာေရးသူတစ္ဦးကို ခ်ီးက်ဴးသင့္မသင့္ ယဥ္ေက်းမႈအစဥ္လာေတြၾကား ေတြ ကနဲ.. တစ္ခ်က္ျဖစ္သြားလိုက္ေသးသည္။

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

September 9, 2015

က်မ မသိေသာ..စေတာ္ဘယ္ရီပင္ေအာက္က စာေရးဆရာမသို႔

Filed under: အေတြးအျမင္, စာစု — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 3:35 pm

စာေရးသူက ငယ္စဥ္ကတည္းက သရက္သီးေလာက္ပဲ ႀကိဳက္ေတာ႔ စေတာ္ဘယ္ရီသီးကို ဂရုမစိုက္မိခဲ႔ဘူး။ စေတာ္ဘယ္ရီခ်ယ္ရီ သီခ်င္း မူရင္း Summer Wine ကိုေတာ႔ ေဖေဖနဲ႔ေမေမက ဖြင့္ရင္ေတာ႔ ႀကဳံလို႔နားေထာင္ဖူးတယ္။ ဒါေပမယ္႔ စေတာ္ဘယ္ရီခ်ယ္ရီေရာရင္ အေတာ္အတန္ ဘာျဖစ္တယ္ဆိုလည္း … အဲဒီသီခ်င္းကို ခံစားလို႔ မရခဲ႔ဘူး။

ရန္ကုန္က အခ်ိဳ႕သူငယ္ခ်င္းေယာကၤ်ားေလးေတြကိုယ္တိုင္ကလည္း ခ်ယ္ရီသီးဆိုတာေတာင္ ေကာင္းေကာင္းမျမင္ဘူးခဲ႔ေတာ႔ စေတာ္ဘယ္ရီခ်ယ္ရီဆိုတာ ကာရန္မိေအာင္ ေရာခ်ၿပီး စိတ္ကူးယဥ္ သီခ်င္းလုပ္ေရးထားတာ၊ စေတာ္ဘယ္ရီနဲ႔ ခ်ယ္ရီကို ေရာၿပီး အရည္ေသာက္လုပ္လို႔ မရဘူးေတာင္ လက္သီးလက္ေမာင္းတန္း အာေဘာင္အာရင္းသန္သန္နဲ႔ကို ဆိုခဲ႔ၾကေသးတာ။

ဒီလိုနဲ႔ စေတာ္ဘယ္ရီေတြ၊ ခ်ယ္ရီေတြ အၿပဳံလိုက္ေပါက္တဲ႔ တိုင္းျပည္ကို ေရာက္လာတယ္ဆိုပါေတာ႔။ စာေရးသူအရင္အိမ္ရဲ႕ၿခံေနာက္မွာတင္ စေတာ္ဘယ္ရီပင္ေတြ၊ ခ်ယ္ရီပင္ေတြ အစုလုိက္အၿပဳံလိုက္။ ေျမၾသဇာကလည္း လႊတ္ေကာင္းေတာ႔ စေတာ္ဘယ္ရီပင္ေတြဆိုတာ အျမစ္ကေလးက်တာနဲ႔ အတန္းလိုက္ကို ေပါက္ေတာ႔တာ။ မႏိုင္ႏိုင္ေအာင္ပဲ။

ဒီလိုနဲ႔ တစ္ေန႔မွာ အိမ္ေနာက္က စေတာ္ဘယ္ရီခင္းထဲမွာ စေတာ္ဘယ္ရီပင္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ႔ ေဆြးေႏြးပြဲေလးတစ္ခုကို နားစြန္နားဖ်ားၾကားလိုက္တယ္။ စေတာ္ဘယ္ရီပင္ေအာက္မွာ စာေရးဆရာမတစ္ေယာက္က ထိုင္တယ္ဆိုလား။ စေတာ္ဘယ္ရီပင္ဆိုတာက ပုပုေသးေသးေလးကို ဘယ္လိုထိုင္မွာလဲ၊ အဲဒီအခ်စ္ဝတၳဳေရးတဲ႔ စာေရးဆရာမက မဟုတ္တာေတြေရးသလားမသိဆိုတဲ႔ အေၾကာင္းေျပာေနတာကို နားစြန္နားဖ်ား ၾကားလိုက္တာပါ။

စာေရးသူကလည္း ေျပာရမယ္ဆိုရင္ အခ်စ္ဝတၳဳကို သိပ္ဖတ္ဖူးခဲ႔သူ မဟုတ္ဘူးဆိုေတာ႔ စေတာ္ဘယ္ရီပင္ေအာက္က ခုံမွာထိုင္တယ္လို႔ ေရးတဲ႔ စာေရးဆရာမကို ယခုထိ ဘယ္သူမွန္းမသိသလို၊ ဘယ္ဝတၳဳမွန္းလည္း မသိဘူး။

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

September 7, 2015

မခ်စ္သင့္ေတာ႔ေပမယ္႔လည္း…

Filed under: ကဗ်ာ (Poems) — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 11:48 pm

မခ်စ္သင့္ေတာ႔ေပမယ္႔လည္း…
ခ်စ္ေနမိေသးတာ..၊

မင္းရွိေနတဲ႔ ဒီေနရာေလးကို မလာသင့္ေတာ႔ဘူးဆိုတာ သိေနေပမယ္႔လည္း..
မင္းအရိပ္အေရာင္ေလး ရွိေနရာေနရာေလးကို မၾကာမၾကာ လာလာၾကည္႔ေနမိတာ..၊

ကိုယ္႔ဘဝနဲ႔ကိုယ္ ေပ်ာ္ေနႏိုင္ပါရဲ႕နဲ႔…
မင္းကိုပဲ တစြဲတလန္း တမ္းတေနေသးတာ….၊

ဘယ္ေတာ႔မွ ျပန္လွည္႔မၾကည္႔ဘူးဆိုတဲ႔ အေတြးေတြနဲ႔ စြန္႔လာခဲ႔ေသာ္လည္း…
ႏွစ္ေတြၾကာေနတာေတာင္မွ မေမ႔ႏိုင္ေသးတာ….၊

မင္းေပးလိုက္တဲ႔…
မင္းနဲ႔သက္ဆိုင္ေၾကာင္းသက္ေသျဖစ္တဲ႔..
အနီေရာင္စာအုပ္ကေလးကိုလည္း …
ခုထိ မစြန္႔ပစ္ႏိုင္ေသးတာ….၊

အရင္က ဆိုင္ခဲ႔ဖူးတယ္ဆိုေပမယ္႔…
အခု… မဆိုင္ေတာ႔ဘဲ..လို႔ ကိုယ္႔ကိုကုိယ္တရားခ်ေနရတာေတာင္မွ….
လြမ္းလို႔.. ခ်စ္လို႔…. အားမရႏိုင္ေသးတာ…

ဟုတ္တယ္….
မင္းအေပၚမွာ
မၿပီးႏိုင္မစီးႏိုင္ျဖစ္ေနေသးတဲ႔
ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုပဲ..
ပက္ပက္စက္စက္ကို…
မုန္းတာ……..။

အိမ့္ခ်မ္းေျမ့
(စက္တင္ဘာ ခုႏွစ္ရက္၊ ႏွစ္ေထာင့္တစ္ဆယ္႔ငါး)

August 29, 2015

ဆန္အိတ္ကြဲတစ္လုံး

Filed under: ၀တၳဳ (Novels) — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 11:45 pm

ဒီေန႔ ေစ်းသြားတယ္။ အာ႐ွဆိုင္တစ္ဆိုင္ကိုပါ။ ဆန္အိတ္တန္းထဲမွာ ဆန္အိတ္မ်ိဳးစုံကို လိုက္ၾကည့္မိတယ္။

တိုင္းျပည္အမ်ိဴးမ်ိဴးက လာတဲ့ဆန္ေတြ။ အိနိ§းယဆန္၊ ထိုင္းဆန္၊ ဗီယက္နမ္ဆန္၊ အာဖရိကဆန္… စသည္။

ဆန္အမ်ိဳးမွာလည္း ဆန္သစ္၊ ဆန္ေဟာင္း၊ ေကာက္ညႇင္းဆန္၊ ဘာစမာတီ၊ ဆန္ညိဳ၊ ဆန္ျဖဴ၊ ဆန္ဝါ၊ဆန္႐ွည္၊ ဆန္တို… စသည္။

အိမ္မွာ ဆန္႐ွိေနေသးေပမယ့္ ၾကဳံတုန္းတစ္အိတ္ဝယ္သြားရင္ေကာင္းမလားဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔… ဆန္မ်ိဳးစုံကို လိုက္ၾကည့္ရင္း…ဆန္အိတ္တန္းအလယ္ေလာက္မွာ ၾကက္တံဆိပ္ထိုင္းဆန္တစ္အိတ္ျပဳတ္က်ေနတာေတြ႕လိုက္တယ္။ ခ်ဳပ္႐ိုးကလည္း အနည္းငယ္ ေျပသြားပုံရတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဆန္ေတြ ထြက္က်ေနတယ္။

ကိုယ္လည္း…
ၾကက္တံဆိပ္ ဆန္ထဲက ေကာင္းတဲ့တစ္အိတ္ယူသြားရမလား စဥ္းစားရင္း ရပ္ေနတုန္း ျဖတ္သြားျဖတ္လာအခ်ိဳ႕က ကြက္ၾကည့္ကြက္ၾကည့္ ၾကည့္သြားတယ္။ သမံတလင္းေပၚက်ေနတဲ့ ဆန္အိတ္ကိုတစ္လွည့္.. ကိုယ့္ကိုတစ္လွည့္…။
ဒီဆန္အိတ္ျပဳတ္က်တာ ကိုယ္လုပ္တာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ႐ွင္းျပမယ္လို႔ေတာ့ စိတ္ကူးမ႐ွိပါဘူး။

အဲဒီခ်ိန္မွာ… လက္တြန္းလွည္းကို တုန္ခ်ိစြာတြန္းရင္း အဘြားတစ္ဦးက ဆန္တန္းထဲဝင္လာတယ္။
ဆန္အိတ္က လမ္းမအလယ္တည့္တည့္မွာမို႔ လက္တြန္းလွည္းတစ္စင္းနဲ႔ သြားေနတဲ့ အဘြားမွာ အခက္ခဲျဖစ္ေနလို႔ ခပ္လွမ္းလွမ္းကေနပဲ ျပန္လွည့္သြားတယ္။

သူ႔လိုအသက္ႀကီးတဲ့ အျခားေစ်းဝယ္လာသူေတြ ဆန္တန္းထဲ ထပ္ဝင္လာရင္ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔ လက္ထဲကျခင္းကိုေဘးခ်ၿပီး လဲေနတဲ့ဆန္အိတ္ႀကီးနား ငုပ္တုပ္ထိုင္ခ်၊ ဆန္အိတ္ကို တန္းနားျပန္ေထာင္ဖို႔ ႀကိဳးစားတယ္။ ဆန္အိတ္က အိတ္ႀကီးဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးအားယူဆြဲရတယ္။

အဲဒီမွာ.. လင္းယုန္ေျခသည္းမ်ားကို အနီေရာင္ဆိုးေဆးတင္ၿပီး အလွေပါင္းတင္ထားသလား ထင္မွတ္မွားေစေသာ ေျခသည္းခြၽန္းမ်ား႐ွိတဲ့၊ ျဖဴေဖြးသြယ္လ်ွလွပတဲ့ ေျခႏွစ္စုံကေပၚလာတယ္။

ဆန္အိတ္ကို တန္းမွာေထာင္ထားၿပီး မတ္တပ္ထစဥ္မွာပဲ.. ခုနက ေျခေထာက္အလွပိုင္႐ွင္၊ ဆန္စားသူအာ႐ွသူ ႏွစ္ဦးက ၾကမ္းေပၚမွာလည္း မင္းလုပ္လို႔ဆန္ေတြက်ေနေသးတယ္လို႔ ေျပာတယ္။

ဒီေလာက္ပဲ ေတြးတတ္သူေတြမို႔
ဆန္အိတ္ျပဳတ္က်ေနတာ.. တို႔လုပ္တာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ေတာ့ ႐ွင္းျပဖို႔စိတ္ကူး မ႐ွိေပမယ့္… သူတို႔ကို ကိုယ္ဖ်တ္ကနဲေမာ့ၾကည့္လိုက္တယ္။ သူတို႔က ေဒါက္ျမင့္သံ တခြပ္ခြပ္ေပးလို႔ အနားကထြက္သြားၿပီ။ ခပ္လွမ္းလွမ္းေရာက္ေတာ့
က်ေနတဲ့ ဆန္ေတြကို သမင္လည္ျပန္လွည့္ၾကည့္လိုက္ေသးတယ္။

အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ မိဘေတြေစ်းအဝယ္ အေပ်ာ္လိုက္လာပုံရတဲ့ ကေလးႏွစ္ဦးက ဆန္တန္းထဲ ေဆာ့ရင္းကစားရင္း ေျပးဝင္လာတယ္။ တစ္ေယာက္က ၾကဲျပန္႔ေနတဲ့ ဆန္ေစ့ေတြကို နင္းမိၿပီး ေခ်ာ္လဲမလိုျဖစ္သြားတယ္။

ကိုယ္လည္း မျဖစ္ေခ်ဘူးဆိုႁပီး
ဆန္ေစ့ေတြကို ႐ွင္းလင္းမယ့္သူတစ္ဦးဦး႐ွိေလမလား ဆိုင္တစ္ဆိုင္လံုး တစ္တန္းဝင္တစ္တန္းထြက္လိုက္႐ွာတာ… ေနာက္ဆုံးမွာ ဆိုင္အလုပ္သမားတစ္ဦး သြားေတြ႔တယ္။

မၾကာခင္ကမွ ေရာက္လာပုံရၿပီး၊ အဂ္လိပ္စာ ေကာင္းေကာင္းမတတ္ေသးသူတစ္ဦး
ျဖစ္လို႔ ဆန္အိတ္အေၾကာင္း မနည္း႐ွင္းျပလိုက္ရတယ္။
သူ႔ကိုေတာ့.. ဒီဆန္အိတ္ျပဳတ္က်ၿပီးကြဲတာ.. ကိုယ္လုပ္တာ မဟုတ္ဘူး ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းကိုပါ ေျပာျပလိုက္တယ္။

သင္ခန္းစာေတြရလိုက္တယ္။
အိမ္မွာလည္း ဆန္႐ွိေနေသးတယ္။ တစ္ကယ္ဆို ကိုယ္ဟာ ဆန္တန္းနားေတာင္ သြားစရာ မလိုသူ။
သူ႔ဟာသူ ဆန္အိတ္ျပဳတ္က်တာ တစ္ကယ္ဆို အေနသာႀကီး.. ဒါကို ထပ္ၿပီးဝင္ပါမိျပန္တယ္။ အဲဒီမွာ အေရာင္စုံအေတြးေတြနဲ႔ ကြက္ၾကည့္ၾကည့့္သြားတဲ့လူမ်ိဴးေတြ၊ ဆန္အိတ္ကြဲနားရပ္ေနလို႔ အဲဒီနားကလူရဲ႕ ပေရာဂ ဆိုတဲ့ အေတြးမ်ိဳးေတြ႐ွိတတ္ၿပီး တန္းစြပ္စြဲတတ္တဲ့ လူမ်ိဳးေတြနဲ႔ ၾကဳံရတယ္။

ဆန္အိတ္ကြဲတစ္လံုးက ကိုယ့္ကို သင္ခန္းစာေတြ ေပး႐ုံမက၊ အေတြးေတြကိုလည္း မ်ားေစခဲ့တယ္။

ေနာက္တစ္ခါဆိုတာ႐ွိခဲ့ရင္
ဒီလိုမ်ိဳး လမ္းေပၚကဆန္အိတ္ကြဲတစ္လုံးကို မျမင္ဟန္ေဆာင္ ေ႐ွာင္သြားခဲ့သင့္လား.. ဆိုတဲ့အေတြး…။

တစ္ခ်ိန္ထဲမွာပဲ..
အသက္ႀကီးႀကီးေစ်းဝယ္တဲ့ အဘြားႀကီးေတြနဲ႔ ေျပးလႊားေဆာ့ကစားတဲ့ ကေလးေလးေတြတြက္ အက်ိဳးမမဲ့ႏိုင္ဘူး မဟုတ္လား…. ဆိုတဲ့ အေတြးေတြ။

ကိုယ္ဘာကို ေရြးဦးမွာလဲ ဆိုတဲ့ အေတြးေတြ။

အိမ့္ခ်မ္းေျမ့

August 26, 2015

ၿမိဳ႕ျပႀကီးနဲ႔ေဝးရာ

Filed under: ခရီးသြားမွတ္တမ္း — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 11:35 am

 

hiking-gear.jpg

ေႏြရာသီဆို ေတာင္တက္လို႔ အေကာင္းဆုံးအခ်ိန္ပါ။
ေတာင္ မတက္တာ ၾကာၿပီ။ ဒီတစ္ခါေတာ႔ ေႏြမကုန္ခင္ တက္မယ္လို႔ စိတ္ကူးမိပါတယ္။ Intermediate hiking gears ေတြပဲ ကိုယ္႔မွာရွိတယ္။ Elevation နိမ့္ရင္ ႐ိုး႐ိုး walking shoes နဲ႔တက္ၿပီး… elevation ျမင့္လာရင္ hiking shoes ဒါမွမဟုတ္ mountain shoes နဲ႔ သြားမယ္ စိတ္ကူးတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ဖိနပ္ဘူးထဲ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အိပ္ေမာက်ေနတဲ့ mountain shoes အေဟာင္းေလးကို ထုတ္ၾကည့္ျဖစ္တယ္။ ဖိနပ္ကအေတာ္ေလးေဟာင္းေနတာ….
ေတာင္ေျခေရာက္မွ ဆိုင္တစ္ဆိုင္ဆိုင္မွာ အသစ္တစ္ရံ ဝယ္သင့္လား။ဒီထက္ျမင့္ရင္ေတာ့ ကိုယ့္ chains နဲ႔ကိုယ္ တက္ရပါမယ္။ အဲ့ဒါေတြ ႐ိုးသြားရင္ rock climbing ေပါ့။

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

August 19, 2015

စိမ္႔ဝင္စီးေမ်ာျခင္းမ်ား (၂)

Filed under: ေဆာင္းပါး — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 3:05 pm

 osmosis3.jpg

 Working hand in hand: Training & Cultural Exchange Programs
(အရပ္သားမ်ားအတြက္ စစ္ဘက္မွ တံခါးဖြင့္ထားေပးျခင္း)

စစ္မႈထမ္းေတြ အရပ္ဘက္ေျပာင္းေရႊ႕လာၾကတဲ႔အခါပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အရပ္ဘက္ကလူေတြ စစ္တပ္ဘက္မွ အေတြ႔အႀကဳံရယူၾကတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အျပန္အလွန္ဖလွယ္မႈေတြအတြက္ ႏွစ္ဘက္လုံးက တံခါးေတြဖြင့္ထားၾကတာကို ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။
MEWDCOM (United States Army Medical Command) ဆိုတဲ႔အဖြဲ႔အစည္းထဲမွာ အရပ္သားဆရာဝန္ သုံးေသာင္းခန္႔ ပါရွိတယ္ဆိုတယ္။ ထိုအဖြ႔ဲ႔အစည္းဟာ လက္ရွိတာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနဆဲ စစ္သားေတြကိုသာမက၊ တပ္မွအနားယူသြားတဲ႔ စစ္သား ၅သန္းကို ကုသေပးေနတဲ႔ ဆရာဝန္ေတြျဖစ္တယ္။ MEWDCOM သို႔မဟုတ္ Army Medicine Civilian Corps အဖြ႔ဲ႔အစည္းဟာ အေမရိကန္ၾကည္းတပ္လက္ေအာက္မွာ ရွိေနေပမယ္႔လည္း အရပ္သားဆရာဝန္မ်ားဟာ စစ္ယူနီေဖာင္းဝတ္စရာ မလိုသလို၊ အမိန္႔နဲ႔ေျပာင္းေရႊ႕တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခိုင္းေစမႈေတြမွ ကင္းလြတ္သူေတြျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ အရပ္သားေက်ာင္းသူ/ေက်ာင္းသားေတြထဲမွာ တကၠသိုလ္ တက္ရင္း စစ္စည္းကမ္းေလ႔လာလိုသူ၊ စစ္ထရိန္နင္ေတြကို သင္ယူလိုသူေတြရွိတယ္။ အခ်ိန္ျပည္႔ စစ္သား စစ္သမီးလည္း မျဖစ္ခ်င္ဘူး၊ စစ္သင္တန္းလည္း အခ်ိန္ျပည္႔မတက္ႏိုင္ဘူး၊ ဒါေပမယ္႔ စစ္တပ္ရဲ႕အေတြ႔အႀကဳံေတြကို လိုခ်င္တဲ႔ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြကို အခ်ိန္ပိုင္း စစ္သား/စစ္သမီးလုပ္ခြင့္ေပးတာေတြကိုလည္း ေတြ႔ရတတ္တယ္။ တစ္ပတ္မွာ နာရီဘယ္ေလာက္ စစ္တာဝန္ထမ္းေဆာင္ရမယ္ဆိုၿပီး သတ္မွတ္ထားတဲ႔အတြက္ စစ္တပ္ေတြရဲ႕ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းေတြကို သင္ႏိုင္သမွ်သင္ယူၿပီး အရပ္ရဲ႕လုပ္ထုံးလုပ္နည္းမ်ားနဲ႔ေပါင္းစည္းကာ ပိုမိုထက္ျမက္လာေအာင္ ႀကိဳးစားခ်င္တဲ႔ လူငယ္ေတြကိုလည္း စစ္တပ္မွ အခြင့္အေရးေပးတတ္တာကို ေတြ႔ရပါတယ္။

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

August 18, 2015

စိမ္႔ဝင္စီးေမ်ာျခင္းမ်ား

Filed under: ေဆာင္းပါး — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 11:28 am

osmosis.jpg တစ္ေလာက စစ္မႈထမ္းမ်ားကို က်န္းမာေရးဝန္ႀကီးဌာနဘက္ကို ေျပာင္းေရႊ႕ခန္႔အပ္တာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ႔ အရပ္သားဆရာဝန္ေတြနဲ႔ က်န္းမာေရးဌာနက အျခားဝန္ထမ္းေတြအေနနဲ႔ လက္မခံႏိုင္တဲ႔အေၾကာင္းကို ဖဲႀကိဳးအနက္ကင္ပိန္းေတြ လုပ္ၿပီး ျပသၾကတယ္။
တပ္မေတာ္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ က်န္တဲ႔ အရပ္သားလုပ္ငန္းခြင္ေတြမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဝန္ထမ္းေတြဟာ ရာထူးေတြတက္လာၿပီး၊ တစ္ေနရာမွာ bottleneck ျဖစ္လာတဲ႔ အခါမွာ ဘာဆက္လုပ္ၾကမလဲ။ ေအာက္ကတက္လာတဲ႔ လူေတြကို ေနရာဖယ္ေပးဖို႔ ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အေတြ႔အႀကဳံဖလွယ္ဖို႔ စစ္ဘက္မွ အရပ္ဘက္ ေျပာင္းေရႊ႕တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခ်င္လို႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ က်န္းမာေရးဌာနသာမက၊ အျခားဝန္ႀကီးဌာနေတြဘက္ကို စစ္မႈထမ္းမ်ားကို ယခုလို ေျပာင္းေရႊ႕ေစခိုင္းလိုက္ျခင္းေၾကာင့္ ေျပာင္းေရႊ႕ရတဲ႔ စစ္မႈထမ္းေတြနဲ႔ အရပ္သားအရာရွိ၊ ဝန္ထမ္းေတြၾကား ဆက္ဆံေရးအခက္အခဲျဖစ္ေစသလို၊ တပ္မေတာ္နဲ႔ လူထုၾကားမွာလည္း ပိုမိုၿပီး သေဘာထားကြဲလြဲစရာျဖစ္ေစႏိုင္တယ္။

ထရိန္နင္ေတြ၊ စည္းကမ္းေတြ မတူတဲ႔ ေနရာႏွစ္ေနရာမွ ဝန္ထမ္းေတြအလုပ္အတူတူလုပ္ရတဲ႔အခါ အရပ္ဘက္ကို ေျပာင္းလာရတဲ႔ စစ္သားေတြမွာလည္း အခက္ခဲေတြရွိမယ္၊ လက္တြဲအလုပ္လုပ္ရမယ္႔ အရပ္သားဝန္ထမ္းေတြမွာလည္း အခက္ခဲေတြရွိမယ္။ သူတို႔ၾကားမွာ မလိုလားအပ္တဲ႔ ပြတ္တိုက္အားေတြျဖစ္လာမယ္၊ အဲဒီအခါမွာ အထိခိုက္အနစ္နာရဆုံးဟာ တပ္မေတာ္နဲ႔ ဝန္ႀကီးဌာနမ်ားက အလုပ္ေကၽြးျပဳတဲ႔ ျပည္သူလူထုပဲျဖစ္တယ္။
အဲဒီေတာ႔ ဘာလုပ္ၾကမလဲ၊ အျခားတိုင္းျပည္ေတြမွာလည္း ဝန္ႀကီးဌာနေတြနဲ႔ တပ္မေတာ္ဆုိတာေတြ ရွိၾကတာပဲ။ ဒီလိုကိစၥမ်ိဳးေတြကို သူတို႔ဘယ္လိုေျဖရွင္းၾကသလဲ။ အေမရိကန္နဲ႔ ကေနဒါက စစ္တပ္ေတြနဲ႔ ဝန္ႀကီးဌာနေတြမွာ အလားတူကိစၥမ်ိဳးေတြကို ဘယ္လိုကိုင္တြယ္ၾကလည္း လက္လွမ္းမွီသေလာက္ ေလ႔လာၾကည္႔တယ္။

ဒီေနရာမွာ အရပ္ဘက္ကိုေျပာင္းသြားတဲ႔ စစ္အရာရွိေတြရဲ႕ အေမးအေျဖဂဏမ်ားကို ဖတ္ရႈေလ႔လာ၊ ထို႔အျပင္.. ဌာနဆိုင္ရာအႀကီးအကဲေတြထဲက စစ္မႈထမ္းေဟာင္း အခ်ိဳ႕ကိုလည္း လက္လွမ္းမွီသေလာက္ ေမးျမန္းစုံစမ္းအင္တာျဗဴးခဲ႔ပါတယ္။

အရပ္ဘက္ကိုေျပာင္းလာတဲ႔ စစ္အရာရွိေတြထဲမွ ေလ႔လာဖတ္႐ႈ/နားေထာင္ရတဲ႔ သုံးဦးရဲ႕အင္တာျဗဴးေတြဟာ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ဝင္စားဖို႔ေကာင္းတယ္။ ပထမတစ္ဦးကေတာ႔ Vietnam စစ္ပြဲျပန္ Marine officer တစ္ဦးျဖစ္တဲ႔ ဟားဗတ္ေက်ာင္းဆင္း Marshall N. Carter ပဲျဖစ္တယ္။ သူဟာ စစ္ဘက္မွထြက္ၿပီး New York Stock Exchange မွာ Chairman အျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ႔သူ။ ဒုတိယတစ္ဦးကေတာ႔ Orion International Recruiting မွာ Vice President တျဖစ္လဲ U.S. Marine Corps မွ ဗိုလ္မွဴးႀကီး Brian Henry ဆိုသူ။ တတိယတစ္ဦးကေတာ႔ West Point ဆင္း၊ C.I.A. ဒါရိုက္တာေဟာင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး David Petraeus ဆိုသူရဲ႕ အေမးအေျဖေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

June 2, 2015

ေနာင္တ

Filed under: ဘာသာျပန္, ေငြတာရီ, ၀တၳဳ (Novels) — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 11:24 pm

က်မရဲ႕ ဘာသာျပန္ဝတၳဳတိုေလးပါတဲ႔ ၂၀၁၅ မတ္လထုတ္ ေငြတာရီပါရွင္…

nwecover.JPG

 

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

May 31, 2015

ဒီည

Filed under: ကဗ်ာ (Poems) — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 7:29 pm

curtain.PNG
ဒီည…
တေစၲေတြ နံရံေပၚ တြားသြားတဲ့ ည…၊
ဒီည…
လည္ေခ်ာင္းထဲက ပိုးေကာင္ေတြ အစာငတ္တဲ့.. ည၊
ဒီည…
လက္ေခ်ာင္းထိပ္ေတြ က်င္စက္တို႔ခံရသလို ခံစားခ်က္မဲ့ေနတဲ့ည…၊
ဒီည…
ေကာင္းကင္ကလမင္း ခရမ္းျပာေရာင္ေသြးေတြ အန္ခ်တဲ့.. ည၊
ဒီည..
ျပတင္းေပါက္က ေႏြဦးေလေျပ အ႐ွက္ေျပတဲ့ ည၊
ဒီည..
ေတးသြားေတြ နံရံေပၚက အလွျပလိပ္ျပာေတာင္ပံေတြေပၚ ယစ္မူးတဲ့ည..၊
ဒီည ..
ေခ်ာင္းဆိုးေဆးေတြ… အသက္ငင္တဲ့ ည၊
ဒီည..
စိတ္ဝိညာဥ္ငွက္တို႔ အဆုံးစမဲ့ ေကာင္းကင္ထဲ လြတ္လပ္စြာ လြင့္ထြက္သြားၾကတဲ့ည၊
ဒီည….
ထူးထူးဆန္းဆန္း မင္းကိုမလြမ္းတဲ့ ည၊
ဒီည…
ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္ေနက် အခုညကို အျပည့့္အဝျပန္ရတဲ့ည….
….
….
ဒီည…။

May 18, 2015

~~ဒ႑ာရီေတြထဲက သူရဲေကာင္းလင္းယုန္~~

Filed under: my notes, အေတြးအျမင္ — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 12:49 am

 eagle.jpg

(Bald eagles) ေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အေၾကာင္းေလးတစ္ခုကို ဖတ္ဖူးေနခဲ႔တာ ၾကာပါၿပီ။ ဒီစာကို ျမန္မာေတြထဲမွာလည္း ဘာသာျပန္ၿပီး ျဖန္႔ေဝၾကတာလည္း ဖတ္ဖူးခဲ႔တယ္။ ျမန္မာေတြထဲမွာေတာ႔ သိမ္းငွက္လုိ႔ ဆိုထားၾကတယ္။ လက္လွမ္းမွီသေလာက္ သိမ္းငွက္က hawk ျဖစ္ၿပီး၊ လင္းယုန္ က eagle ျဖစ္တယ္။ ျမန္မာေတြဘာသာျပန္တဲ႔ အခ်ိဳ႕စာေတြမွာ အဲဒီအေၾကာင္းကိုေရးရာမွာ သိမ္းငွက္ လို႔ သုံးထားၿပီး အခ်ိဳ႕စာေတြမွာ လင္းယုန္လို႔ သုံးထားတယ္။ သိမ္းငွက္နဲ႔ လင္းယုန္ဟာ ဆိုက္ျခင္းလည္း မတူ၊ ဓေလ႔ေတြလည္းမတူေတာ႔ မွားမွာစိုးလို႔ ‘Bald eagles’ ကို ဒီစာမွာ ‘လင္းယုန္’ လို႔ပဲ သုံးခြင့္ျပဳပါ။

လင္းယုန္ေတြဟာ ႏွစ္ေပါင္း ရ၀ေလာက္အသက္ရွင္ၾကေပမယ္႔ အသက္ ၄၀ေလာက္မွာ ဘဝရဲ႕အေျပာင္းအလဲကို လုပ္ၾကတယ္ဆုိတယ္။ ႏႈတ္သီးကိုခ်ိဳး၊ အေတာင္ေတြကို ႏႈတ္ပစ္ၿပီး အသစ္ျပန္ေပါက္တဲ႔အထိ စိတ္ရွည္ရွည္ေစာင့္ၾကတယ္လို႔ ေျပာၾကတယ္။ အဲသလို ႏႈတ္သီးနဲ႔အေတာင္ ျပန္ေပါက္ဖို႔ကို ငါးလေလာက္ေစာင့္ၾကရတယ္။ ေစာင့္ၿပီးတဲ႔အခါမွာေတာ႔ အသက္ ၇၀ထိ ေပ်ာ္ရႊင္စြာေနထိုင္ၾကေလသတည္းဆိုတဲ႔ စာေတြကို အဂၤလိပ္လိုေကာ ျမန္မာလိုဘာသာျပန္ေတြပါ ဖတ္ရတယ္။

အေမရိကန္ေတြ (အေနာက္ႏိုင္ငံသားအမ်ားစု) ကလည္း အသက္ ၄၀ မွာ ဘဝစတယ္ဆိုၿပီးေတာ႔လည္း သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ ဆိုၾကတယ္။ အဲဒါကလည္း ဟုတ္သင့္သေလာက္ဟုတ္တယ္။ ဘဝက ပညာ၊ ေငြ၊ ၾကင္ရာ၊ ဥစၥာ၊ သားသမီး စသည္က အဲဒီအရြယ္ေလာက္မွာ အေတာ္အတန္႔စုံလင္လာၾကတာကိုး။ အဲဒီေတာ႔ သူတို႔ဘဝနဲ႔ လင္းယုန္ဘဝကိုလည္း တန္းညွိၿပီး ခံစားရတာကလည္း ေက်နပ္စရာတစ္ခု ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
ကိုယ္႔အေနနဲ႔ကေတာ႔ ဒီပုံျပင္ကို စဖတ္ရၾကားရကတည္းက စိတ္ထဲက မတင္မက် ခံစားရတယ္။
ဒီလိုနဲ႔ လင္းယုန္ေတြကို လိုက္ေခ်ာင္းလာတတ္ခဲ႔တယ္ဆိုပါေတာ႔။

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

April 22, 2015

ကြဲအက္ျခင္းရဲ႕ အလွတရား

Filed under: my notes, အေတြးအျမင္, စာစု — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 11:59 pm

 broken-heart.jpgဟိုတစ္ေန႔က မီးလင္းဖိုအေပၚကတန္းကေလးကို  က်မ ဖုန္သုတ္ေနရင္းနဲ႔ တန္းေပၚမွာ အလွတင္ထားတဲ႔ sake အိုးေလးကို လက္နဲ႔တိုက္မိၿပီး sake အိုးေလး က်ကြဲသြားခဲ႔တယ္။ အဲဒီ အိုးေလးက က်မ ဂ်ပန္သြားတုန္းက အမွတ္တယ ဝယ္လာခဲ႔တာ။ က်မက အဲဒီ sake အိုးအနက္ေလးကို သိပ္ခ်စ္တာ။ အနက္ေရာင္ေပၚမွာ ေရႊေရာင္ပန္းခက္ေလးေတြနဲ႔ သိပ္အႏုပညာဆန္တဲ႔ sake အိုးေလးဟာ အရက္ မေသာက္တတ္တဲ႔ က်မအတြက္ေတာ႔ အိမ္ေရွ႕က မီးလင္းဖိုအေပၚက တန္းျဖဴျဖဴေလးေပၚမွာ အလွျပပစၥည္းေလးေပါ့။

အခုေတာ႔….. မထင္မွတ္ဘဲ မီးလင္းဖိုေရွ႕က ေက်ာက္ျပားေပၚကို ျပဳတ္က်လို႔ ကြဲအက္သြားခဲ႔ရၿပီ။

~~~~~~~

ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက… Ashikaga Yoshimasa ဆိုတဲ႔ ရိႈးဂန္းတစ္ဦးက သူႏွစ္သက္လြန္းတဲ႔ ေၾကြပန္းကန္တစ္ခ်ပ္ကို တရုတ္ျပည္ကေန ဝယ္လာခဲ႔တယ္။ သူဝယ္လာတဲ႔ ေၾကြပန္းကန္ေလးဟာ တစ္ေန႔မွာ က်ကြဲသြားခဲ႔တယ္။ သူဟာ ကြဲအက္သြားတဲ႔ ေၾကြပန္းကန္ကို မပစ္ရက္လို႔ တရုတ္ျပည္အထိျပန္ပို႔ၿပီး ပညာရွင္ေတြကို ျပန္ဆက္ခိုင္းခဲ႔တယ္။ တရုတ္ျပည္က ေၾကြပညာရွင္ေတြက ပန္းကန္ကိုျပန္ဆက္ၿပီး ရိႈဂန္းႀကီးဆီ ျပန္ပို႔လိုက္တယ္။ ျပန္ေရာက္လာတဲ႔ ေၾကြပန္းကန္ကိုၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ အက်ည္းတန္တဲ႔နန္းႀကိဳးေတြနဲ႔ ျပန္ဆက္ထားတာ ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ အဲဒီအတြက္ ရိႈးဂန္းႀကီးက ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္မေက်မနပ္ျဖစ္ခဲ႔ရတယ္တဲ႔။ အဲဒီအျဖစ္ကိုသိလိုက္ရတဲ႔အခါ.. ဂ်ပန္ျပည္က အိုးခြက္ပညာရွင္ေတြဟာ အက္ကြဲသြားတဲ႔ ေၾကြပန္းကန္ေတြကို လွပစြာ ျပန္ဆက္ႏိုင္တဲ႔ အႏုပညာ/ အတတ္ပညာတစ္ခုကို ရွာေဖြခဲ႔ၾကတယ္။
အဲဒီမွာ ဂ်ပန္လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ Kintsugi လို႔ေခၚတဲ႔ အိုးခြက္အႏုပညာတစ္ခုဟာ ေပၚေပါက္လာခဲ႔ရတယ္…။

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

April 14, 2015

ဝိညာဥ္ေျခသံ

Filed under: ကဗ်ာ (Poems) — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 6:19 am

painting.jpg

 

 

က်မ……
ၾကည္႔မိမွာစိုးလို႔….
အားအင္မဲ႔စြာ ေခါင္းငု႔ံထားခဲ႔…..
အာရုံကို အေဝးကို ပို႔ထားခဲ႔…..
မ်က္လုံးေတြကို စုံမွိတ္ထားခဲ႔……

က်မ…..
လြမ္းမိမွာစိုးလို႔…
ႏွလုံးသားေတြကို အုပ္မိုးထားခဲ႔….
တင္းၾကပ္မႈေတြကို တရားခ်ေနခဲ႔…
ဆံႏြယ္ေတြကို ဆုပ္ေခ်ေနခဲ႔….

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

April 5, 2015

ထုိက္တန္ရာ

Filed under: ၀တၳဳ (Novels) — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 2:02 am

 deadtree.jpgအသံမၾကားရတဲ႔အခါ..
ပတ္ဝန္းက်င္က စိမ္းစိုလန္းဆန္းေနတဲ႔
ျမက္ခင္းျပင္တေမွ်ာ္တေခၚႀကီးဟာ
ၾကြပ္ဆတ္ေျခာက္ေသြ႔လို႔ ေအးခဲသြားသလို..

မျမင္ရတဲ႔အခါ….
ေကာင္းကင္ျပာႀကီးေပၚ တဟုန္ထိုးပ်ံသန္းေနတဲ႔
အင္အားျပည္႔ဌက္ေတြ..
အေတာင္ပံေတြက်ိဳး
ေျမျပင္ေပၚ တဖုတ္ဖုတ္ေၾကြက်သလို….

ဆံပင္ေတြကို နမ္းခြင့္မရတဲ႔အခါ..
တသြင္သြင္စီးေနတဲ႔ ျမစ္ေရျပင္ဟာ
ေအးခဲတင္းမာလို႔
ဆက္လက္စီးဆင္းဖို႔ အားကုန္ရုန္းကန္ေနရသလို….

အဲသလို ခံစားခ်က္ေတြကိုေလ….
ညေတြထဲက
စေတာ္ဘယ္ရီခ်ယ္ရီဝိုင္ရယ္..
ဖက္လို႔မဝႏိုင္ေအာင္ ႏူးညံ႔လြန္းတဲ႔ ေခါင္းဦးျပာျပာရယ္..
မထိႏိုင္မကိုင္ႏိုင္တဲ႔ အျမင့္က မ်က္ႏွာၾကက္ျပင္ရယ္.. နဲ႔အတူ..
စကားလုံးေတြကိုပဲ…
ရူးမူးစြာတြယ္မိုက္… ခဲ႔မယ္ ဆိုရင္…..။

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

March 17, 2015

ရွိသည္႔အတိုင္း

Filed under: တစ္မ်က္နွာ၀တၳဳ (Short Novels), စာစု — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 12:12 am

 window-at-night1.jpgသူမ ဒီရက္ေတြမွာ ဘဝမွာ မျဖစ္ဘူးေသာအရာမ်ားႏွင့္ ႀကဳံေတြ႔ေနရသည္ဟု ဆိုရေပမည္။ သူမသည္

မိဘအသိုင္းအဝိုင္းထဲတြင္ ငယ္စဥ္ကတည္းက လိမၼာသူ ဟု တံဆိပ္တပ္ခံရသူ ျဖစ္သည္ဟု ဆိုရေပဦးမည္။ ေပ်ာ႔ေပ်ာ႔ေလးႏွင့္ မာသူ ဟုလည္း ဆိုတတ္ၾကေသးသည္။ အခ်ိန္အေတာ္မ်ားမ်ား တစ္ဦးတည္းေနတတ္ေသာ သူမသည္ ျဖစ္သင့္ေသာအရာမ်ားကိုလည္း အၿမဲတမ္းတစိုက္မတ္မတ္လုပ္ခဲ႔သူ။ ကံေကာင္းေထာက္မခ်င္ေတာ႔ သူမျဖစ္ခ်င္ေသာအရာမ်ားသည္လည္း ျဖစ္သင့္ေသာ အရာမ်ား ျဖစ္ေနတတ္ျခင္းပင္။ တစ္ကယ္ဆိုလွ်င္.. ဘဝမွာ အရာမ်ားမ်ားကို သိပ္မလိုခ်င္သူဟု သူမကိုယ္သူမလည္း ထင္ထားခဲ႔မိသူ။

 

ပူေလာင္ေသာအခ်စ္၊ ေမွ်ာ္လင့္ရေသာအခ်စ္၊ ေဆြးေျမ့ရေသာအခ်စ္၊ တမ္းတရေသာအခ်စ္၊ စိတ္ပ်က္ရေသာအခ်စ္၊ စိတ္ကုန္ရေသာအခ်စ္၊ စေသာ အမ်ိဳးအမည္မ်ားလွစြာေသာ အခ်စ္မ်ားစြာထဲတြင္မွ ညေနခင္းေလေျပေလးညင္သာစြာတိုက္ခတ္ေနသလို အခ်စ္၊ အနားမွာထိုင္ေနရရုံျဖင့္ အရာရာျပည္႔စုံသလို ခံစားေစေသာအခ်စ္၊ သူႏွင့္ဆိုလွ်င္ ကမၻာေပၚမွာ အလွဆုံးမိန္းမတစ္ဦးလို ခံစားရေစေသာ အခ်စ္ တစ္ခုကို သူမ ေရြးခ်ယ္ခဲ႔ေလသည္။ တစ္ခါ.. ကံေကာင္းေထာက္မလြန္းစြာ ထိုအခ်စ္မ်ိဳးကို ေပးေဝႏိုင္သူသည္ သူမ၏ေခါင္းမာမႈမ်ား၊ သူမ၏စိတ္ႀကီးတတ္ျခင္းမ်ား၊ ေယာကၤ်ားမ်ားႏွင့္ရင္ေဘာင္တန္းၿပီး အေတြးေခၚခ်င္းစီးခ်င္းထိုးတတ္ျခင္းမ်ား၊ ေယာကၤ်ားေတြလုပ္ႏိုင္ရင္ မိန္းမေတြလည္း လုပ္ႏိုင္တယ္ဆိုသည္႔ စိတ္မ်ားကိုလည္း ေက်နပ္ေနတတ္ရုံသာမက၊ သူမအေတြးမ်ားကို ပိုမိုေျပာင္ေျမာက္ေစသူ ျဖစ္လာခဲ႔ေလသည္။

 

သူႏွင့္ခ်စ္သူရည္းစားဘဝက ငယ္ရြယ္သူ သူမ၊ တစ္စုံတစ္ခုႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး စိတ္ႀကီးကာ စီးထားေသာဖိနပ္ကိုကန္ေၾကာက္ခၽြတ္ၿပီး လူသူတိတ္ဆိတ္ေသာ၊ စံပယ္ပန္းရိုင္းရုံမ်ားတန္းစီေနေသာ ေျမနီလမ္းသြယ္ေလးအတိုင္း ငိုယိုကာထြက္ေျပးခဲ႔ဖူးသည္။ သူ ရွာမေတြ႔ႏိုင္ေသာ အေဆာက္အဦးပ်က္တစ္ခုေနာက္တြင္ နံရံကိုမွီကာ ငိုယိုေနခဲ႔စဥ္၊ သူမခၽြတ္ထားခဲ႔ေသာ ဖိနပ္ေလးကို ကိုင္ကာ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွ ရပ္ၾကည္႔ေနခဲ႔ဖူးေသာ သူ႔ပုံရိပ္ကို သူမ မွတ္မိေနေသးသည္။

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

January 30, 2015

♫♥●••·˙မိုးေသာက္ၾကယ္˙·••●♥♫

Filed under: ၀တၳဳ (Novels) — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 1:18 am

love.JPG

 

  “အိပ္မရတဲ့ ညေတြထဲ..

ေကာ္ဖီခါးခါးတစ္ခြက္နဲ႔…
အျပင္းစားေရာ့ခ္ေတးသြားၾကား..
ေခါင္းေတြလည္းခ်ာခ်ာလည္…။

ကေလးရယ္…..
အိပ္ေမာက်ေနတဲ့ မင္းႏႈတ္ခမ္းေပၚက
အေငြ႔ပ်ံ လြင့္ထြက္ေတာ့မယ့္
ပ်ားရည္တစ္စက္..
ငါျဖစ္ခ်င္ေနမိခဲ့…. ”

သက္ျပင္းေမာမ်ားကို ေဆးလိပ္ေငြ႔မ်ားႏွင့္အတူ မႈတ္ထုတ္လိုက္မိသည္။ အိပ္မရေသာညမ်ားက တစ္ဆစ္ဆစ္ကိုက္ခဲနာက်င္လိႈက္စားေနေသာ အနာပုပ္တစ္ခုကဲ႔သို႔။ အိပ္ရာေဘးစားပြဲေပၚမွ ေဆးလိပ္ျပာခြက္ထဲသို႔ ေဆးလိပ္လက္က်န္ေလးကို မမွီမကမ္းႏွင့္ ထိုးဖိခ်လိုက္မိသည္။ အိပ္ခန္းထဲမွ ကိုယ္႔ေဆးလိပ္ေငြ႔ကို ဘာသာမခံႏိုင္ေတာ႔ေအာင္ ဒီရက္ပိုင္းေတြမွာ ဖိေသာက္ေနမိသည္။

“တစ္ကယ္ဆို နင္အျပစ္္မရွိ…
…………………..
ငါဘယ္လိုေနရမလဲ…
ငါဘယ္လို ေျဖရမလဲ..
တို႔ႏွစ္ေယာက္ ေ၀းခဲ႔ရင္….”

ဖြင့္ထားမိေသာ သီခ်င္းသံသဲ႔သဲ႔ေၾကာင့္ အိပ္ရာထဲမွာ လူးလဲကာထလိုက္မိသည္။ သီခ်င္းကို ပိတ္ပစ္လိုက္ၿပီး ျပတင္းေပါက္နားမွာ သြားရပ္ေနမိသည္။ ေခါင္းရင္းစားပြဲက အစိမ္းေရာင္ေတာက္ေနသည္႔ နာရီေလးကို လွမ္းၾကည္႔လိုက္မိေတာ႔ နံနက္ ႏွစ္နာရီေတာင္ ထိုးေတာ႔မည္ပဲ။ ျပတင္းအျပင္မွ ေလေျပေလးက သုတ္ကနဲ။

“မနက္ျဖန္ကို ကိုယ္ဘယ္လိုရင္ဆိုင္ရမလဲ ကေလးရယ္….”

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

January 11, 2015

ေယာက္်ားေကာင္း ေမာင္းမတစ္ေထာင္

Filed under: my notes, ေဆာင္းပါး — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 6:25 pm

“ေယာကၤ်ားေကာင္း ေမာင္းမတစ္ေထာင္ဆိုတာ တိုးတက္တဲ႔တိုင္းျပည္အမ်ားစုမွာတာ႔ အထင္ႀကီးစရာကိစၥတစ္ခု မဟုတ္ပါဘူး”

က်မ အိမ္ေထာင္ေရးဝတၳဳေလးတစ္ပုဒ္ေရးေနတာပါ။ ကိုယ္ေတြ႔ဝတၳဳေလးပါ။ ဒါေပမယ္႔ base လုပ္တဲ႔ ေနရာေဒသက ကေနဒါျဖစ္ေနတယ္။ ဒါကို ျမန္မာမႈျပဳၿပီးေရးတဲ႔အခါ ထင္တာထက္ပိုၿပီး ခက္ခဲတာကို ေတြ႔ရတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ႔ ကေနဒါမွာ ေယာကၤ်ားတစ္ဦးဟာ မိန္းမတစ္ဦးပဲ တရားဝင္ လက္ထပ္ယူခြင့္ရွိတယ္။ ရုံးတြင္းမွာ အိမ္ေထာင္သယ္ေတြ ေဖာက္ျပန္တဲ႔အခါမွာလည္း အဲသလိုေဖာက္ျပန္သူေတြဟာ တစ္နည္းမဟုတ္ရင္တစ္နည္းနဲ႔ ေခ်ာင္ထိုးခံရၿပီး ေနာက္ဆုံးမွာ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျပၿပီး human resources က အလုပ္က ထုတ္ပစ္တာေတြရွိတယ္။

ဘယ္ေလာက္ပဲ ရာထူးႀကီးပါေစ၊ ရုံးအတြင္းရုံးသူရုံးသား အခ်င္းခ်င္း စည္းမထားဘူးဆိုရင္ disciplinary action ယူခံထိပါတယ္။ ရုံးသူရုံးသားအခ်င္းခ်င္းမွာ အပ်ိဳလူပ်ိဳေတာင္မွ အလြန္သတိထားရပါတယ္။ အပ်ိဳလူပ်ိဳမို႔လို႔ဆိုၿပီး အေနထိုင္ မတတ္ရင္လည္း Human resources က ပရိုဖက္ရွင္နယ္ဆန္ဆန္ မေနထိုင္ႏိုင္မႈနဲ႔ စာထုတ္ပါတယ္။ ဒီၾကားထဲ… အခန္႔မသင့္ရင္ sexual harassment case ေတြ ေတာင္ ျဖစ္ပါတယ္။

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

January 5, 2015

ဖ်ားတဲ႔ည

Filed under: စာစု — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 1:46 am

 abbey1.JPG

အိပ္ရာထဲတြင္ လွဲေလ်ာင္းေနရသည္မွာ နာရီေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာျမင့္ခဲ႔ၿပီ။ အိပ္ခ်ိန္မ်ား မ်ားလြန္းသြားသည္အတြက္ ခႏၶာကိုယ္က အိပ္စက္ျခင္းကို ေၾကာက္လန္႔တႀကီး တြန္းထုတ္ေနေတာ႔သည္။ မ်က္လုံးမ်ားသည္ ျပဴးက်ယ္ဝိုင္းစက္လွ်က္ အေမွာင္ထဲရွိ နံရံမ်ားႏွင့္ မ်က္ႏွာၾကက္ေပၚတြင္ ပင့္ကူတစ္ေကာင္ကဲ႔သို႔ လွ်င္ျမန္စြာ ေရြ႕လ်ားေနေသာ္လည္း၊ ခႏၶာကိုယ္ကေတာ႔ ခရုတစ္ေကာင္ဖ်ားနာေနသကဲ႔သို႔ အားအင္ခ်ိနဲ႔ကာ ေနေလသည္။

မွန္ျပတင္းကို တေဖာက္ေဖာက္ရိုက္ခတ္လာေသာ ေဆာင္းမိုးစက္တို႔က ေျခာက္ျခားစရာမေကာင္းဘဲ၊ လြမ္းစရာေယာင္ေယာင္။ ျပတင္းေပါက္အကာေလးမ်ားကို ညကဖြင့္အိပ္မိသျဖင့္လည္း လမ္းမီးေရာင္ေဖ်ာ႔ေဖ်ာ႔က အခန္းထဲသို႔ မွိန္မွိန္ေလးထိုးက်လို႔ေနသည္။ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ေလျပင္းျပင္းေအာက္ လမ္းမေပၚက သစ္ပင္ႀကီးမ်ားတရွဲရွဲျမည္ဟည္းသြားသံေတြကလည္း ညကဗ်ာရဲ႕ေၾကာက္စရာေတးသြားေတြလို။

မ်က္လုံးကိုအသာမွိတ္ကာ ည၏အသံမ်ားႏွင့္ အကၽြမ္းတဝင္ျဖစ္လို႔ေနမိသည္။ ျပန္လည္အိပ္ေပ်ာ္ရန္ ႀကိဳးစားေသာ္လည္း အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ေလၿပီ။

ဝင္ေလ ထြက္ေလကို မွတ္သည္၊ အရာမေရာက္။ သိသမွ် ဘုရားစာမ်ား စိတ္ထဲကရြတ္သည္၊ ကုန္သေလာက္နီးပါးျဖစ္ေလၿပီ။ တစ္မွတစ္ေသာင္း၊ တစ္ေသာင္းမွတစ္ အျပန္ျပန္ေရရြတ္ရရင္ေကာင္းမလားဟု စဥ္းစားမိစဥ္ လက္က ေခါင္းအုံးေအာက္မွ ဖုန္းကိုစမ္းမိလိုက္ေလသည္။

ဖုန္းကိုဖြင့္ကာ ကိုယ္႔ႏွလုံးသားနားခိုရာေဒသေလး၏ သတင္းစုံရာေနရာေလးတစ္ခုသို႔ လက္ေခ်ာင္းမ်ားႏွင့္ အေရာက္သြားမိလိုက္သည္။ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ က်င္လည္က်က္စား ခ်စ္ခင္ေမြ႕ေလ်ာ္ ရင္ခုန္တမ္းတ စိတ္တိုရန္ျဖစ္ အံၾကိတ္ေပါက္ကြဲ ေဒါသျဖစ္ျခင္း အဖုံဖုံစုစည္းရာ၊ မ်က္ႏွာစာအုပ္။ ကိုယ္႔အေသြး၊ ကိုယ္႔အသားတို႔ ေနထိုင္ရာ ေနရာေလးတစ္ခု။

မရည္ရြယ္ပါဘဲ ေရာက္သြားရျပန္ေလၿပီ။

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

December 19, 2014

နတ္ဆိုးသီခ်င္းကို ခဲြျခမ္းစိတ္ျဖာၾကည္႔ျခင္း

Filed under: ေဆာင္းပါး — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 2:34 pm

hc.jpg Eagles album ထဲက Hotel California ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းေလးကို လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရင္းႏွီးၾကလိမ့္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ အဲဒီသီခ်င္းစာသားရဲ႕ အဓိပၸာယ္ကို ေကာင္းေကာင္းနားမလည္ခင္အရြယ္ကတည္းက သီခ်င္းသံစဥ္ကို အလြန္ႏွစ္သက္မိတယ္။

Eagles album, Hotel California သီခ်င္းဟာ ေစတန္ (နတ္ဆိုး၊ အေမွာင္ကမၻာ) နဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ႔ သီခ်င္းလို႔ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေျပာတာေတြကိုလည္း ၾကားဖူးခဲ႔တယ္။ ယခုအထိလည္း ဒီသီခ်င္းကုိ နတ္ဆိုးကိုပူေဇာ္ထားတဲ႔ သီခ်င္း၊ အေမွာင္ကမၻာကို ပသ ထားတဲ႔ သီခ်င္းဆိုၿပီးေတာ႔ နားမေထာင္တဲ႔ လူေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိၾကပါတယ္။ ဒီသီခ်င္းကို ေစတန္သီခ်င္း လို႔ လူေတြကဘာေၾကာင့္ေျပာၾကသလဲဆုိတာ သိခ်င္ခဲ႔တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေလ႔လာသိရွိခဲ႔သမွ်ေလးကို ေဝမွ်ခ်င္စိတ္ျဖစ္လာလို႔ ဒီစာကိုေရးပါတယ္ရွင္။

Hotel California ဆိုတာ ဘယ္ဟိုတယ္ကို ဖြဲ႔တာလည္းက အစ ဂယက္ေတြက ရိုက္ခဲ႔တာပါပဲ။ အခ်ိဳ႕ကလည္း L.A. နားက စိတၱဇေဆးရုံကို စပ္ထားတာလို႔ ေျပာသလို၊ အခ်ိဳ႕ကလည္း အေမရိကန္ႏိုင္ငံ လူသားစားကလပ္တစ္ခုက ရူးေၾကာင္ေၾကာင္လူေတြအေၾကာင္း ေရးထားတာလို႔ ဆိုၾကတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ႔ စာသားထဲမွာ ‘ဒီဟိုတယ္ထဲကို ႀကိဳက္တဲ႔အခ်ိန္ဝင္လာၿပီး တည္းခိုလို႔ရပါတယ္၊ ဒါေပမယ္႔ ဒီဟိုတယ္ထဲက ျပန္ထြက္ဖို႔ေတာ႔ လမ္းမရွိဘူး’ လို႔ ပါတာကိုး။ ဒီၾကားထဲမွာ မကၠဆီကုိႏိုင္ငံက ဟိုတယ္မာန္ေနဂ်ာတစ္ေယာက္က သူ႔ဟိုတယ္ကို ေရးထားတာပါ။ ဟိုတယ္ထဲက အခန္းတစ္ခန္းထဲမွာ Eagles အဖြဲ႔သားေတြ လနဲ႔ခ်ီေနခဲ႔ၿပီး Hotel California သီခ်င္းကိုေရးသြားတာပါဆိုၿပီး သတင္းလႊင့္တာနဲ႔ မကၠဆီကိုက အဲဒီဟိုတယ္အထိသြားတည္းၿပီး လိုက္ၾကည္႔သူေတြေတာင္ရွိလို႔ ဟိုတယ္မာန္ေနဂ်ာက ေငြထုတ္ပိုက္သြားတာမ်ိဳးလည္း ရွိပါတယ္။

ဒီသီခ်င္းထဲမွာ မူးယစ္ေဆးစြဲမႈေတြ၊ ရူးသြပ္မႈ၊ အေပ်ာ္တမ္းဆန္တဲ႔ လူမႈဆက္ဆံေရးေတြ (ခ်စ္သူ/ရည္းစား အေပ်ာ္တစ္ညတာ ထားတဲ႔အေၾကာင္းေတြ) ကို ေရးဖြဲ႔ထားတာေတြပါတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

အေဟာင္းေလးေတြဖတ္ခ်င္ရင္.. »

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-Share Alike 2.5 Canada License.

က်မစာေလးေတြကို အခ်ိန္ေပးလာေရာက္ဖတ္ရႈေသာ သူမ်ားအားလုံးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္...လို႔ ေျပာၾကားလိုပါတယ္ရွင္။

♫ ♥●••·˙My story telling is reshaped by your attentive imagination˙·••●♥♫
သည္စာမ်က္နွာေပၚတြင္ရွိေသာ ... ဖန္တီးထားေသာ စာေပ၊ ေဆာင္းပါး စေသာ အနုပညာနွင္႕ ပတ္သက္ေသာစာမ်ား၊ က်မကိုယ္တိုင္ဆြဲေသာ မေတာက္တေခါက္ပန္းခ်ီမ်ား၊ ဓာတ္ပုံမ်ားကို အျခားေနရာတြင္ ကူးယူေဖာ္ျပသည္႔အခါတြင္ အိမ့္ခ်မ္းေျမ့အမည္ႏွင့္ ဆိုက္အမည္ကို "ျမင္သာထင္ရွားေသာေနရာတြင္" ေဖာ္ျပေပးပါရန္ ေလးစားစြာျဖင္႕ ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္ရွင္။

ေယာက္ စာဖတ္ေနပါတယ္

♥♥ ...... ♥♥

တစ္ခ်ိန္တုန္းက အမွတ္တယေလးေတြ....

myfeet4.gif

♥♥ ...... ♥♥

myfeet5.gif

web site hit counter