♫ ♥●••·˙ထြက္ရွိၿပီးေသာ စာအုပ္အခ်ိဳ႕˙·••●♥♫
မိုင္တိုင္၂၀
20.jpg
ၾကယ္စင္ဆယ္႔တစ္
11.jpg
လမင္းရိႈက္သံ
 moon1.jpg
ဆုံမွတ္
11.jpg
မိေတာ
mitaw2.jpg
moon2.jpg သက္တံ ၁၀စင္း
rainbow.jpg
ကႀကိဳးႏွစ္ဆယ္႔တစ္
21.JPG
yellowflowersfront.jpg မိေတာ
mitaw2.jpg
moon2.jpg
စာအုပ္မ်ားကို အြန္လိုင္းမွ ၀ယ္ယူလိုလွ်င္..

♫♥●••·˙က်မစာေရးသူသည္... ျဖစ္ရပ္မွန္၊ စိတ္ကူးယဥ္၊ မွ်ေ၀ခံစားမႈ မ်ားႏွင့္... ေကာင္းကင္ၾကယ္အေၾကာင္းမ်ားလည္း ေရးပါတယ္ရွင္..˙·••●♥♫

♫♥●••·˙My story telling is reshaped by your attentive imagination˙·••●♥♫

December 19, 2014

နတ္ဆိုးသီခ်င္းကို ခဲြျခမ္းစိတ္ျဖာၾကည္႔ျခင္း

Filed under: ၀တၳဳ (Novels) — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 2:34 pm

hc.jpg Eagles album ထဲက Hotel California ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းေလးကို လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရင္းႏွီးၾကလိမ့္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ အဲဒီသီခ်င္းစာသားရဲ႕ အဓိပၸာယ္ကို ေကာင္းေကာင္းနားမလည္ခင္အရြယ္ကတည္းက သီခ်င္းသံစဥ္ကို အလြန္ႏွစ္သက္မိတယ္။

Eagles album, Hotel California သီခ်င္းဟာ ေစတန္ (နတ္ဆိုး၊ အေမွာင္ကမၻာ) နဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ႔ သီခ်င္းလို႔ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေျပာတာေတြကိုလည္း ၾကားဖူးခဲ႔တယ္။ ယခုအထိလည္း ဒီသီခ်င္းကုိ နတ္ဆိုးကိုပူေဇာ္ထားတဲ႔ သီခ်င္း၊ အေမွာင္ကမၻာကို ပသ ထားတဲ႔ သီခ်င္းဆိုၿပီးေတာ႔ နားမေထာင္တဲ႔ လူေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိၾကပါတယ္။ ဒီသီခ်င္းကို ေစတန္သီခ်င္း လို႔ လူေတြကဘာေၾကာင့္ေျပာၾကသလဲဆုိတာ သိခ်င္ခဲ႔တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေလ႔လာသိရွိခဲ႔သမွ်ေလးကို ေဝမွ်ခ်င္စိတ္ျဖစ္လာလို႔ ဒီစာကိုေရးပါတယ္ရွင္။

Hotel California ဆိုတာ ဘယ္ဟိုတယ္ကို ဖြဲ႔တာလည္းက အစ ဂယက္ေတြက ရိုက္ခဲ႔တာပါပဲ။ အခ်ိဳ႕ကလည္း L.A. နားက စိတၱဇေဆးရုံကို စပ္ထားတာလို႔ ေျပာသလို၊ အခ်ိဳ႕ကလည္း အေမရိကန္ႏိုင္ငံ လူသားစားကလပ္တစ္ခုက ရူးေၾကာင္ေၾကာင္လူေတြအေၾကာင္း ေရးထားတာလို႔ ဆိုၾကတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ႔ စာသားထဲမွာ ‘ဒီဟိုတယ္ထဲကို ႀကိဳက္တဲ႔အခ်ိန္ဝင္လာၿပီး တည္းခိုလို႔ရပါတယ္၊ ဒါေပမယ္႔ ဒီဟိုတယ္ထဲက ျပန္ထြက္ဖို႔ေတာ႔ လမ္းမရွိဘူး’ လို႔ ပါတာကိုး။ ဒီၾကားထဲမွာ မကၠဆီကုိႏိုင္ငံက ဟိုတယ္မာန္ေနဂ်ာတစ္ေယာက္က သူ႔ဟိုတယ္ကို ေရးထားတာပါ။ ဟိုတယ္ထဲက အခန္းတစ္ခန္းထဲမွာ Eagles အဖြဲ႔သားေတြ လနဲ႔ခ်ီေနခဲ႔ၿပီး Hotel California သီခ်င္းကိုေရးသြားတာပါဆိုၿပီး သတင္းလႊင့္တာနဲ႔ မကၠဆီကိုက အဲဒီဟိုတယ္အထိသြားတည္းၿပီး လိုက္ၾကည္႔သူေတြေတာင္ရွိလို႔ ဟိုတယ္မာန္ေနဂ်ာက ေငြထုတ္ပိုက္သြားတာမ်ိဳးလည္း ရွိပါတယ္။

ဒီသီခ်င္းထဲမွာ မူးယစ္ေဆးစြဲမႈေတြ၊ ရူးသြပ္မႈ၊ အေပ်ာ္တမ္းဆန္တဲ႔ လူမႈဆက္ဆံေရးေတြ (ခ်စ္သူ/ရည္းစား အေပ်ာ္တစ္ညတာ ထားတဲ႔အေၾကာင္းေတြ) ကို ေရးဖြဲ႔ထားတာေတြပါတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

December 13, 2014

မီးတိုးပိုး

 dl.png

Dangerous Liaisons ဆိုတဲ႔ ရုပ္ရွင္ကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၾကည္႔ဖူးၾကပါလိမ့္မယ္။ ျပင္သစ္စာေရးဆရာႀကီး Pierre Choderlos de Laclos ရဲ ႔ ၁၇၈၂ တုန္းက ေရးခဲ႔တဲ႔ Les Liaisons dangereuses ၀တၳဳရွည္ႀကီးကို ရုပ္ရွင္ျပန္ရိုက္ထားတာပါ။ ဒီ၀တၳဳကို adaptation အမ်ိဳးမ်ိဳး ဘာသာစကားအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ တိုင္းျပည္မ်ိဳးစုံ ယဥ္ေက်းမႈ မ်ိဳးစုံက ျပန္ရိုက္ထားတာပါ။

ပထမဆုံး ၾကည္႔ျဖစ္တဲ႔ adaptation ကေတာ႔ Stephen Frears ဒါရိုက္တာလုပ္တဲ႔ Dangerous Liaisons (၁၉၈၈) ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ထိုရုပ္ရွင္ကို ၾကည္႔စဥ္က အေၾကာင္းအရာတစ္ခုလုံးကို ေ၀ေ၀၀ါး၀ါးပဲ နားလည္ခဲ႔တယ္။ မသင့္ေတာ္တဲ႔ အခန္းေတြေရာက္တိုင္း တီဗြီက အေမွာင္ခ်ခံထိတာနဲ႔၊ အသံတိုးခံထိတာနဲ႔ ေနာက္ဆုံးေတာ႔ “အခန္းထဲသြား စာဖတ္ေတာ႔” ဆိုတဲ႔ ဆုံးမသံနဲ႔အတူ.. ရုပ္ရွင္ကို ဘာမွန္းကို မသိခဲ႔ရပါဘူး။

အရြယ္ေရာက္လာေတာ႔ အဲဒီရုပ္ရွင္ကို တစ္ေခါက္ကေန ႏွစ္ေခါက္၊ ႏွစ္ေခါက္ကေန သုံးေခါက္ ထပ္ထပ္ၾကည္႔မိတယ္။ အဲဒီအခါမွာလည္း လူေတြရဲ႕ အက်င့္ဆိုးေတြ၊ ယုတ္မာတတ္မႈေတြ နဲ႔ အခ်စ္ကို မီးလို ကစားတတ္မႈေတြကိုပဲ ခံစားေနခဲ႔မိတယ္။

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

December 12, 2014

စိ.တၱ.ဇ

Filed under: ကဗ်ာ (Poems) — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 1:17 pm

ဒီလမ္းဟာ….
စိတၱဇဆန္လြန္းတယ္လို႔…
ေတြးတင္လို႔ မေလွ်ာက္ေတာ႔ဘူးဆိုကာမွ…..

အလိုလိုေနရင္း
အံတင္းတင္းႀကိတ္
ပုပ္ပြပြ ညေနခင္းထဲ
လက္သီးေတြ ဆုပ္မိတာ…

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

November 10, 2014

ထားရစ္ခဲ႔ေလေသာ…

Filed under: tag game, ၀တၳဳ (Novels) — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 1:51 am

gathering.jpg

ဖိတ္ဖိတ္ေတာက္လက္ေနတဲ႔ မဟာေလွကားႀကီးေတြရွိတဲ႔ ေက်ာင္းႀကီးရဲ႕ ေက်ာက္ျပားျဖဴျဖဴေတြေပၚမွာရပ္ရင္း ေက်ာင္းႀကီးကို အံ႔ၾသတႀကီးနဲ႔ ေငးလို႔ေနမိတဲ႔ ေန႔တစ္ေန႔။ ေလးေထာင့္ပုံေက်ာင္းႀကီးရဲ႕ အလယ္မွာ သစ္ပင္၊ ပန္းပင္မ်ိဳးစုံလင္လွတဲ႔ ပန္းၿခံတစ္ခုကလည္း ရွိေနတယ္။ ပခုံးမွာလြယ္ထားတဲ႔ လြယ္အိတ္ႀကိဳးေလးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ကိုင္ထားရင္း ဘယ္ဘက္ကိုလွမ္းၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ မ်က္စိတဆုံးျမင္ေနရတဲ႔ ေကာ္ရစ္ဒါ။ ညာဘက္ကို လွမ္းၾကည္႔လိုက္ေတာ႔လည္း ေလးေထာင့္ပုံအုတ္တိုင္လုံးနီနီႀကီးေတြၾကားထဲ ေျပးလႊားျမဴးတူးေနတဲ႔ အျဖဴအစိမ္း ေက်ာင္းသူေတြ။

ပန္းၿခံထဲကေန ေက်ာင္းသူေလးတစ္ေယာက္က ေျပးထြက္လာတာကို ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ သူ႔ေနာက္မွာ ေနာက္ထပ္ေက်ာင္းသူ သုံးေလးေယာက္က ေျပးလိုက္လာတယ္။ ေရွ႕ကေျပးလာတဲ႔ ေက်ာင္းသူေလးရဲ႕ထမီကို ထပ္ခ်ပ္ပါလာတဲ႔ ေနာက္ကတစ္ေယာက္က ဆြဲလိုက္တယ္။

‘အားးး….’ စူးကနဲေအာ္သံနဲ႔အတူ ကၽြတ္ခမန္းျဖစ္သြားတဲ႔ ထမီစကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ထားရင္း ေနာက္ျပန္လွည္႔ၿပီး သူမရဲ႕သူငယ္ခ်င္းမ ကို မီွတဲ႔ေနရာလွမ္းရိုက္ေနတယ္။ ပခုံး၊ ေခါင္း၊ လက္ေမာင္း…။ ရိုက္ခံထိေနတဲ႔ မိန္းကေလးက လက္ကေလးႏွစ္ဘက္နဲ႔ သူမမ်က္ႏွာကို သူမကားထားရင္း တခြီးခြီး ရယ္ေနတယ္။

‘စိတ္ပုပ္မ၊ အက်င့္မေကာင္းဘူး’
‘ဘာလဲဟ.. ၿမဲၿမဲၿမံၿမံ ဝတ္တတ္ၿပီလား စမ္းသပ္တာေလ’
‘အယုတ္တမာ.မ..’

ေအာ္သံေတြ… ရယ္သံေတြနဲ႔အတူ သူတို႔ေတြ စာသင္ခန္းမတစ္ခုဘက္ကို ေျပးလႊားလို႔ သြားၾကတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေလွကားကေန ေက်ာင္းသူသုံးေယာက္ဆင္းလာတယ္။ သုံးေယာက္ထဲမွာမွ အလယ္ကတစ္ေယာက္ဆီကို ကိုယ္႔အၾကည္႔ေတြ ေရာက္သြားတယ္။ မ်က္လုံးေတာက္ေတာက္နက္နက္ေလးေတြကို ထူထဲလွပတဲ႔ မ်က္ခုံးေမႊးေတြက ဝန္းရံထားတယ္။ ဆံပင္အုပ္အုပ္ေလးေတြ ဝဲကနဲ..။
ေလွကားထစ္ေအာက္ဆုံးေရာက္တဲ႔အထိ ကိုယ္႔ဆီက အၾကည္႔ကိုမခြာေသးဘူး။ ကိုယ္လည္း ဘာလုပ္ရမွန္းမသိေတာ႔ ႏႈတ္ခမ္းေလးကို တြန္႔ရုံၿပဳံးျပလုိက္တယ္။ ဒါေပမယ္႔ သူမဆီက အၿပဳံးကိုေတာ႔ မရခဲ႔ပါဘူး။

‘ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမႀကီး လာေနၿပီေဟ႔….’

ေကာ္ရစ္ဒါကေန ပဲ႔တင္ထပ္သြားတဲ႔ အသံတစ္သံေအာက္မွာ ေျပးလႊားေနတဲ႔၊ စေနာက္ေနတဲ႔၊ ရယ္ေမာေနတဲ႔အသံေတြ မီးကိုေရနဲ႔သတ္လိုက္သလို.. ရွဲကနဲ။

ဆိုင္ရာစာသင္ခန္းနဲ႔နီးတဲ႔ ေက်ာင္းသူေတြက အခန္းေတြထဲ ဝင္ေရာက္ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္။ က်န္ေနတဲ႔ ေက်ာင္းသူေတြကေတာ႔ နံရံဘက္ကို ကပ္ႏိုင္သေလာက္ကပ္ၿပီးေတာ႔ လက္ေတြပိုက္လို႔ ေခါင္းေတြကိုငုံ႔ထားၾကတယ္။

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

November 5, 2014

အနမ္းတစ္ပြင့္

Filed under: ဘာသာျပန္, ျမ၀တီမဂၢဇင္း (MyaWaDii Magazine), ၀တၳဳ (Novels) — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 9:13 pm

Embed code

October 24, 2014

မီးပြားတစ္ခုကို ၿငိမ္းသတ္ဖို႔

Filed under: ၀တၳဳ (Novels) — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 1:07 am

 library.jpg
ပါလီမန္ဝင္းထဲမွ စာၾကည္႔တိုက္

ေအရိယာစတုရန္း 9,984,670 km² ရွိတဲ႔ ကေနဒါဟာ ၂၀၁၃ စာရင္းအရ လူဦးေရ ၃၅သန္းပဲ ရွိပါတယ္။ ကေနဒါႏိုင္ငံရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမေတြ၊ ပါလီမန္အေဆာက္အဦးေတြဟာ ၿခံစည္းရိုးမရွိတတ္ပါဘူး။ လူေနအိမ္ေျခေတြဟာလည္း ၿခံစည္းရိုးေတြ မရွိတတ္ပါဘူး။ အလွျပၿခံစည္းရိုးေလာက္ပဲထားတတ္တဲ႔ သေဘာရွိတယ္။

လမ္းေတြေပၚမွာ ယူနီေဖာင္းဝတ္စစ္သားဆိုတာလည္း မျမင္ရတတ္ဘူး။

ကေနဒါႏိုင္ငံရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမေတြ၊ ပါလီမန္အေဆာက္အဦးေတြဟာလည္း ျမက္ခင္းျပင္က်ယ္ႀကီးေတြနဲ႔ ကမၻာ႔လွည္႔ခရီးသည္ေတြကအစ၊ ၿမိဳ႕ေနလူတို႔ပါ တစ္ေနကုန္အပမ္းေျဖလွဲေလ်ာင္းလို႔ ရတဲ႔ ေနရာမ်ိဳးပါ။

ကေနဒါမွာ နယ္နမိတ္ခ်င္းထိစပ္ေနတဲ႔ အိမ္နီးခ်င္းက တစ္ႏိုင္ငံပဲရွိပါတယ္။ အဲဒါကေတာ႔ အေမရိကန္ႏိုင္ငံပါပဲ။ အိုက္အက္စ္စစ္ေသြးၾကြေတြကိုတိုက္ဖို႔အတြက္ ပါလီမန္မွာ ဆႏၵမဲေပးၾကရာမွာ မဲအရည္အတြက္ ၁၅၇-၁၃၄ နဲ႔အႏိုင္ရၿပီး၊ အေမရိကန္၊ ၿဗိတိန္၊ ဒိန္းမတ္၊ နယ္သာလန္၊ ၾသဇီ၊ ေဆာ္ဒီအာေရဗ်၊ ေဂ်ာ္ဒန္၊ အီးယူ၊ ဘာရိန္းႏိုင္ငံတို႔နဲ႔အတူ အိုင္အက္စ္စစ္ေသြးၾကြေတြကို ေခ်မႈန္းမယ္လို႔ ဆုံးျဖတ္လိုက္တဲ႔ ေအာက္တိုဘာလဆန္းကတည္းက ကေနဒါႏိုင္ငံဟာ အၾကမ္းဖက္သမားေတြရဲ႕ ခ်ိန္းေျခာက္သတိေပးျခင္းကို ခံရခဲ႔တယ္။

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

October 15, 2014

စမ္းရည္ဆိုမ္

Filed under: စာစု, ၀တၳဳ (Novels) — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 11:31 pm

တစ္ကယ္ဆို…
ဘယ္တုန္းကမွလည္း…
သက္ဆိုင္ခဲ႔တာ မဟုတ္ေလေတာ႔…။

writing-my-heart-out-gladiola-sotomayor.jpg

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

October 9, 2014

လျပည္႔ညရဲ႕ အေရးႀကီးပုံ’

Filed under: နကၡတ္တၱေဗဒ (Astronomy) — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 9:57 pm

 moon.jpgလြန္ခဲ႔တဲ႔ ရက္က လၾကတ္သြားပါတယ္။ လ ဆိုတာ လျပည္႔မွ ၾကတ္ပါတယ္။ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း လ ႏွစ္ၾကိမ္ မွ အမ်ားဆုံး ငါးၾကိမ္အထိ လၾကတ္တတ္ပါတယ္။

ေအာက္တိုဘာ ဂ ရက္ ၂၀၁၄ က ၾကတ္သြားတဲ႔ လကို ေသြးလ (blood moon) လို႔ ေခၚပါတယ္။ လူေတြက ‘ေသြးလ’ လို႔ ေခၚဆိုၾကတဲ႔ အေၾကာင္းကေတာ႔ ေႏြရာသီကုန္ဆုံးတဲ႔ ေအာက္တိုဘာ ႏိုဝင္ဘာလေတြမွာ လက မိုးကုပ္စက္၀ိုင္းနားမွာ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ခိုတြဲေနတတ္တဲ႔ သေဘာရွိပါတယ္။ လရဲ႕အလင္းဟာ ကမၻာ႔ေလထုကို ခပ္ေစာင္းေစာင္းျဖတ္လာရတာေၾကာင့္ရယ္၊ ေလထုထဲမွာ ဖုန္မႈန္႔ေတြ မ်ားလာတဲ႔အခါ လကတဆင့္ေရာင္ျပန္ဟပ္တဲ႔ ေနအလင္းေရာင္ကို အနီေရာင္အေနနဲ႔ ျမင္ၾကတဲ႔ အတြက္ လမင္းဟာ အနီေရာင္သန္းရာကေန ‘ေသြးလ’ လို႔ ေခၚဆိုလာၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။

 

‘ေသြးလ မူရင္းအေခၚအေဝၚ’

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

October 5, 2014

ေအာက္တိုဘာ

Filed under: အခ်စ္ဆုံး, ကဗ်ာ (Poems) — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 11:58 pm

ေအာက္တိုဘာ……
နံနက္ခင္းမွာ ျပတင္းေပါက္က ၀င္လာတဲ႔ ေနေရာင္ျခည္ ေႏြးေႏြးကို ..
လမ္းေတြေပၚမွာ ေၾကြက်ေနတဲ႔ နံနက္ခင္းရဲ႕ ေရာ္ရြက္ဝါေတြကို……
ညိဳရီမိႈင္းမိႈင္း ေကာင္းကင္ႀကီးကို…
အဲဒီေကာင္းကင္ႀကီးထဲ ထိုးထြက္ေနတဲ႔ ထင္းရူးပင္ေတြကို….
ထင္းရူးပင္ေတြၾကားက ပ်ံသန္းသြားတဲ႔ နံနက္ခင္း ဌက္ကေလးေတြကို…။

ေအာက္တိုဘာ……
ညက က်ခဲ႔တဲ႔ ႏွင္းေငြ႔မႈန္ေတြနဲ႔ ေနေရာင္ထိေတြ႔လို႔ ပ်ံ႕လြင့္လာတဲ႔ ျခံစည္းရိုးက ေရခိုးေငြ ့ေတြကို….
ႏွင္းေငြ ့ေလးေတြ ကပ္ေနတဲ႔ ပန္းႏွင္းဆီေလးေတြကို..
ျမက္ခင္းစိမ္းေလးေတြကို..
သစ္ရြက္ေလးေတြကို…
ပင့္ကူေလးကို………။

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

September 29, 2014

အေငြ႔

Filed under: ၀တၳဳ (Novels) — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 11:47 pm

pebble-beach-wallpaper-3750-hd-wallpapers.jpg

 ကားလီဗာကို ဖိတင္လိုက္တဲ႔အခ်ိန္မွာ ေဆာင္းဦးရဲ႕ ေလေျပေတြက ျပတင္းေပါက္ထဲ တေရာေသာပါး ဝင္လို႔လာေတာ႔တယ္။ လမ္းတစ္ဘက္ ဘယ္ညာစီတန္းေနတဲ႔သစ္ပင္ေတြရဲ႕ အေရာင္စုံသစ္ရြက္ေတြက ေဆာင္းဦးေလေျပတိုက္ခတ္မႈေၾကာင့္ လမ္းေတြေပၚေၾကြဆင္းဦးညႊတ္ ဝပ္တြားဖို႔ဟန္ျပင္ေနၾကၿပီ။

မ်က္ဝန္းေတြက ကားအရွိန္ဘယ္ေလာက္ျမင့္ျမင့္၊ နည္းနည္းေလးမွ နီးလည္းမလာ၊ ေဝးလည္းမသြားတဲ႔ ေတာင္တန္းျပာႀကီးေတြေျခရင္းဆီကို ဦးတည္ေကြ႔ဝိုက္သြားတဲ႔ လမ္းမေပၚမွာ။ လီဗာကို ပိုၿပီးဖိတင္လိုက္တယ္။ အေရာင္စုံသစ္ရြက္ေတြေၾကြလုလု သစ္ပင္ႀကီးေတြက တရိပ္ရိပ္က်န္ခဲ႔တယ္။ အလြန္ႀကီးမားလြန္းလို႔ လႈပ္ရွားျခင္း မရွိတဲ႔ ေတာင္တန္းျပာႀကီးေတြကေတာ႔ သေရာ္ေတာ္ေတာ္ ရယ္ေမာလိုက္ၾကသလိုပဲ။

ျမင့္မားလြန္းလို႔ မိုးတိမ္ေတြထဲအထိ ထိုးေဖာက္ေတာ႔မေယာင္ ေတာင္ထိပ္ဖ်ားေတြကို ေမာ႔မၾကည္႔ေတာ႔ပါဘူးေလ။ ကားကို ညာဘက္က လမ္းခ်ိဳးေလးထဲကို အရွိန္ျပင္းျပင္းနဲ႔ ေကြ႔ဝင္လိုက္တယ္။ လမ္းကေလးဟာ ေက်ာက္စရစ္ခဲေတြပဲ ခင္းထားတဲ႔ လမ္းကေလး။ ကားဘီးနဲ႔ ေက်ာက္စရစ္ခဲေလးေတြ ပြတ္ႀကိတ္သြားသံေၾကာင့္ အရွိန္ကို ေလ်ာ႔ခ်လိုက္တယ္။

တစ္ကယ္ေတာ႔ ဒီေနရာေလးကို ဟိုးလြန္ခဲ႔တဲ႔ႏွစ္မ်ားစြာက သြားရင္းလာရင္း အမွတ္မထင္ ေတြ႔ခဲ႔မိတာ။ ကားလမ္းမႀကီးေဘးက လူသူေတြကင္းတဲ႔ ေသာင္စပ္ကေလး။ အဲဒီတိုးတိုးတိတ္တိတ္ ေသာင္စပ္ကေလးဟာ ေရထဲကို ဝိုက္ဝုိက္ေလး ထိုးဆင္းသြားတယ္။ ေရစပ္နဲ႔ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ ကားကို ရပ္လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ႔ ကားထဲက မဆင္းေသးဘဲ ဆက္ထိုင္ေနမိတယ္။

ဘယ္ဘယ္မွာ မိုးထိေတာင္တန္းျပာႀကီးေတြ၊ ညာဘက္မွာေတာ႔ ၿမိဳ႕ျပရဲ႕အနားသပ္ေကာက္ေၾကာင္း၊ ေရွ႕တည္႔တည္႔မွာေတာ႔ ကမ္းမျမင္လမ္းမျမင္ ပစိဖိတ္ပင္လယ္ျပင္ႀကီး။ ပင္လယ္ေလေတြက ကားထဲကို တိုးေခြ႔လို႔ ဝင္လာၾကတယ္။ ကားခုံေပၚကို ငဲ႔ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ေလာေလာလတ္လတ္ဝယ္လာတဲ႔ မေဖာက္ရေသးတဲ႔ မာဘရိုစီးကရက္ဘူးနဲ႔ အသစ္စက္စက္ အျပာေရာင္မီးျခစ္ကေလး။

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

September 23, 2014

ေက်ာင္းတစ္ေန႔

Filed under: my notes, စာစု, ၀တၳဳ (Novels) — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 3:45 pm

 leaves.jpg

ေႏြအကုန္ ေဆာင္းအကူးကာလ စက္တင္ဘာေႏွာင္းသည္ လြမ္းစရာေကာင္းေနျပန္သည္။

ေဆာင္းဦးကို အႀကိဳေထာက္ေတာ႔မည္႔ သစ္ပင္တို႔သည္ သူတို႔၏ အရြက္မ်ားကို ေခၽြခ်ေျမခေစေတာ႔ျပန္မည္။ အနီရင့္၊ အဝါႏု၊ လိေမၼာ္၊ ပန္းႏု၊ အညိဳစိမ့္၊ အစိမ္းျပာ စသည္စသည္ စုံလွသည္႔အေရာင္မ်ားသည္ သဘာဝအလွကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးတတ္သူတို႔ရင္ကို ရစ္မူးေစႏိုင္လြန္းသည္ မဟုတ္ပါလား။

လူသူကင္းရွင္းတိတ္ဆိတ္လွေသာ လမ္းမ်ားေပၚရွိ ရြက္ေၾကြေတာမ်ားထဲ အေတြးတစ္ခုခုကို ရင္မွာပိုက္ရင္း ရြက္ေၾကြမ်ားၾကား ရွပ္တိုက္ေလွ်ာက္ရသည္႔ ခံစားခ်က္၊ ရြက္ေၾကြတို႔၏ အသံတိတ္ေၾကြလြင့္သြားသံကို ရွာေဖြေမာရသည္႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တို႔ကလည္း စႏၵယားခလုပ္ျဖဴျဖဴမ်ားေပၚသို႔ ႏွင္းဆီပြင့္ခ်ပ္တို႔ ခပ္တိုးတိုး ေၾကြက်သြားသကဲ႔သို႔ ျဖစ္ေနတတ္ေသးသည္ မဟုတ္ပါလား။

ေရာင္စုံသစ္ရြက္ေတြေျမေပၚမွာ ျပန္႔က်ဲေနသည္ကို မွတ္တမ္းတင္ခ်င္မိသည္မို႔ ေမေမ႔ကို ခဏေလးလိုက္ခဲ႔ပါလားဟု အေဖာ္ေခၚမိေသးသည္။ သစ္ရြက္ေၾကြတို႔ အေတာ္အတန္ေၾကြေနၿပီျဖစ္ေသာ တစ္ဘက္လမ္းသို႔ ကားေမာင္းထြက္လာခဲ႔မိသည္။ လမ္းထိပ္အေရာက္ ကားကိုရပ္ၿပီး ကားေပၚမွ မဆင္းခင္ ေမေမ႔ကို အကူညီေတာင္းမိျပန္သည္။

‘ေမေမ… ကားကို အဲဒီသစ္ရြက္ေတြထဲ ျဖတ္ေမာင္းေပးပါေနာ္’

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

September 19, 2014

အေဝးႀကီးက ၾကယ္စင္

Filed under: ကဗ်ာ (Poems) — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 8:18 pm

ဒီလိုနဲ႔….

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

September 17, 2014

ပက္ၾကားအက္ ႏွလုံးသား

Filed under: ကဗ်ာ (Poems) — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 1:32 pm

က်မရဲ႕ …
ေန႔လည္စာ သစ္ေစ႔ေလးေတြ ရယ္..
ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ အခ်ိဳ႕ရယ္…
ေပါင္းစပ္မိတဲ႔ အခါ…

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

September 10, 2014

“ႀကိမ္လုံးမဲ႔ အၿပဳံး”

Filed under: ယဥ္ေက်းလိမၼာကေလးဂ်ာနယ္, ေဆာင္းပါး — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 12:35 am

က်မ ေလးတန္းေက်ာင္းသူဘဝပါ။ ေက်ာက္သင္ပုန္းေရွ႕မွာ စာမရတဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြကို သမိုင္းဆရာက ႀကိမ္လုံးနဲ႔ ရိုက္ႏွက္ဆုံးမလို႔ ၿပီးတာ မၾကာေသးဘူး၊ အေနာက္ဘက္အေပါက္ကေန သူငယ္တန္းတက္ခါစ ညီမေလးက ဝင္လာၿပီးေတာ႔ က်မတို႔ရဲ႕ ခုံေအာက္မွာ ပုန္းေနခဲ႔တယ္။ ခဏၾကာေသာ အတန္းပိုင္ဆရာမနဲ႔ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီးကိုယ္တိုင္ သူ႔ကိုလာခ်ီယူသြားရတယ္။ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီးနဲ႔ ညီမေလး ဆြဲၾကလြဲၾကနဲ႔ ေနာက္ဆုံး ညီမေလးဟာ ဆရာႀကီးရဲ႕ ပခုံးေပၚ ပါသြားတယ္။ သူမငိုသံဟာ အတန္းထဲမွာ ေဝ႔ဝဲက်န္ခဲ႔တယ္။

အဲဒီ မနက္ကလည္း သူငယ္ခ်င္းညီမေလးတစ္ေယာက္ ေက်ာင္းမတက္ခ်င္လို႔ လာပို႔တဲ႔မိဘေတြရဲ႕ကားဘီးကိုဖက္ၿပီးငိုေနခဲ႔တာကို ျမင္ခဲ႔ရေသးတယ္။ က်မတို႔ကိုယ္တိုင္လည္း ငယ္စဥ္ကေလးဘဝတုန္းက ေက်ာင္းမတက္ရဘူးဆိုရင္ ေပ်ာ္ခဲ႔ဘူးတယ္။ အထူးသျဖင့္ ရိုက္ႏွက္ဆုံးမတတ္တဲ႔ ဆရာေတြ ဆရာမေတြ ေနမေကာင္းလို႔ မလာရင္ ေပ်ာ္သလား မေမးပါနဲ႔။

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

September 5, 2014

ေဖ႔ဘြတ္ကာ မိေတာ

Filed under: မိေတာ, ၀တၳဳ (Novels) — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 6:46 pm

 blueflower3.jpg

မိေတာသည္ ဘီစီျပည္နယ္၏ ေက်ာင္းဆရာ/ဆရာ မ မ်ားႏွင့္ ျပည္နယ္အစိုးရတို႔ စစ္ေအးတိုက္ပြဲေၾကာင့္ ေက်ာင္းမ်ား ျပန္မဖြင့္ေသးသည္ ျပႆနာကို စိတ္ဆင္းရဲႀကီးစြာ ခံစားေနရေလသည္။ မိေတာ၏ ကေလးေလးမ်ားသည္ ေက်ာင္းမတက္ရဘဲ၊ အခ်ိဳ႕ရက္မ်ားတြင္ သူတို႔၏နာနီႏွင့္ အခ်ိန္ကုန္သည္႔ရက္မ်ားရွိသလို၊ အျခားေမာင္ႏွမမ်ားအိမ္ေရာက္လိုေရာက္၊ အဘြားအိမ္ေရာက္သည္႔ေန႔ေရာက္၊ သို႔မဟုတ္ အခ်ိန္ပိုင္း ေက်ာင္းသို႔သြားသည္႔ေန႔သြား၊ စႏၵယား၊ ေရကူး၊ တိုင္ဂြမ္တို စေသာ သီအိုရီမ်ားျဖင့္တိုက္ရိုက္မထိေတြ႔ရဘဲ… အခ်ိန္ကုန္ေနရကား….. စက္တင္ဘာဦး၏ ရြက္ေၾကြမ်ားကဲ႔သို႔ သူတို႔ေလးေတြမွာ ဟိုလြင့္ဒီလြင့္ ျဖစ္ေနရသကဲ႔ မိေတာမွာ ခံစားေနရေလသည္။

ဒီၾကားထဲမွာ…. ရုံးအလုပ္ကိစၥမ်ားကလည္း ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် စိတ္ကို ၾကပ္ပိတ္ေလွာင္အိုက္ေစသည္႔အျပင္၊ စက္တင္ဘာဦးတြင္ ေၾကြလြင့္ေတာ႔မည္႔ ပန္းအေၾကြေကာက္ရမည္႔ ကိစၥမ်ား၊ ၿခံရွင္းရမည္႔ ကိစၥမ်ား၊ ႏွင္းဆီကိုင္း၊ သစ္ေတာ္ကိုင္း၊ ပန္းသီးပင္ကိုင္း ခ်ိဳင္ရမည္႔ ကိစၥမ်ားျဖင့္ စိတ္မ်ားအလြန္ရႈပ္ေနရေလသည္။

တစ္ေန႔… မိေတာ ရုံးကအျပန္တြင္ အိမ္တံခါးအဖြင့္… ခ်စ္စဖြယ္ သာသာယာယာ၊ တီတီတာတာႏွင့္ ေျပးလႊားလာသံေလးမ်ား မၾကားသျဖင့္ …

‘ကေလးေတြေကာ…. အစ္မကေလးေတြ ဘယ္ေရာက္ေနၾကသလဲ’ ဟု ပ်ာပ်ာသလဲေမးရာတြင္..

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

August 31, 2014

‘ငါဟဲ႔ စာေရးဆရာ/မ’

Filed under: အေတြးအျမင္, စာစု — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 11:20 pm

arrogant-frog.gif

ေသခ်ာတာကေတာ႔ စာေတြေရးေနၾကလို႔ က်မတို႔က စာေရးသူမ်ားပါ။

အခုေနာက္ပိုင္း သတင္းစာ၊ ဂ်ာနယ္၊ မဂၢဇင္းေတြမွာ စာမူေတြပါလာသည္႔တိုင္ ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ေတြလည္း စာေရးဆရာ/ဆရာမ မ်ားလို႔ မသတ္မွတ္ပါဘူး။
(က်မေတာ႔ ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ မသတ္မွတ္ဘူး၊ ဒါ ကိုယ္သတ္မွတ္လို႔ရတဲ႔ အရာလည္း မဟုတ္ဘူး၊ အသိုင္းဝိုင္းတစ္ခုက သတ္မွတ္လို႔ ရတဲ႔ အရာလည္း မဟုတ္ဘူး။ စာဖတ္သူေတြက သတ္မွတ္မယ္႔ အရာလို႔ပဲ က်မ ျမင္ပါတယ္)

ေက်ာ္ၾကားခ်င္လို႔လည္း စာေရးတာမဟုတ္သလို၊ ဆုေတြရဖို႔လည္း စာေရးတာ မဟုတ္ဘူး၊ လူေတြ ခ်ီးမြမ္းတာကို ခံယူ ေက်နပ္ခ်င္လြန္းလို႔လည္း စာေတြေရးတာ မဟုတ္ဘူး။ အထူးသျဖင့္ အြန္လိုင္းမွာက ခ်ီးမြမ္းခံရတာ နည္းနည္း၊ တစ္ခ်က္မွားရင္ ေျပာခံထိမွာက မ်ားမ်ားပါ။ လြတ္လပ္ပြင့္လင္းတဲ႔ .. အသိုင္းဝိုင္းတစ္ခုပါ။ ဒါေၾကာင့္ သတၱိရွိဖို႔လည္း လိုအပ္သလို၊ ကိုယ္႔ဘက္က အမွားနည္းဖို႔လည္းလိုတယ္။

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

August 28, 2014

ဖန္ငန္းရုပ္ေလး

Filed under: ၀တၳဳ (Novels) — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 3:07 pm

 swan.jpgမွန္ထဲမွာ ျမင္ေနရတဲ႔ သြယ္႔ ပုံရိပ္ကို သြယ္ျပန္ၾကည္႔ေနခဲ႔တယ္။ ဆံထုံးတြဲ ယဥ္ယဥ္ကေလး၊ နံ႔သာေရာင္လက္ရွည္အက်ီ ၤ၊ အဝါႏုေရာင္ ခ်ိတ္ထမီေလးနဲ႔ လွခ်င္တိုင္းလွ၊ ယဥ္ခ်င္တိုင္းယဥ္ေနတဲ႔ ‘သြယ္’။ လွခ်င္တိုင္းလွေနေသာ္လည္း တစ္ေနကုန္ လူေတြၾကားထဲမွာ လူးလာေခါက္တုံ႔ စိတ္မပါဘဲ ၿပဳံးေနခဲ႔ရတဲ႔ ကိုယ္ႏႈတ္ခမ္းေတြကိုလည္း ကိုယ္အားနာလွပါၿပီ။

အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ႔မွ စိတ္လြတ္လက္လြတ္ သက္ျပင္းခ်ၿပီး ေတာ္ရုံအလွမျပင္တတ္တဲ႔ သြယ္႔ကိုသြယ္ ျပန္လို႔ ၾကည္႔ေနမိတာ။
တစ္ကယ္ဆို သြယ္ အားလုံးနဲ႔ ခပ္ေဝးေဝး ေနေနခဲ႔တာ ၾကာပါၿပီ။ သြယ္႔ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ေတြကို တစ္ေယာက္တည္း ထုပ္ပိုးသိမ္းဆည္းရင္း တိတ္တိတ္ကေလး ေနခ်င္တာလည္းပါတယ္။ လူေတြအမ်ားႀကီးနဲ႔ စကားေတြေျပာေနရတာကိုလည္း အပိုအလုပ္ႀကီးတစ္ခုလို ျမင္လာခဲ႔တာလည္း ပါတယ္။ ဘယ္လိုမွ ေရွာင္လႊဲလို႔ မရတဲ႔ ဒီေန႔ေလးမွာေတာ႔ ဟန္ကိုယ္ဖို႔ပါလို႔ တစ္ေနကုန္ ၿပဳံးထားခဲ႔ရတာ။

အဲဒါ… ‘ကိုေလး’ မ်က္ႏွာေၾကာင့္ပါ။

‘ကိုေလး’ ေက်နပ္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

August 22, 2014

စိုက္သည္႔အတိုင္း

Filed under: ေဆာင္းပါး — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 1:19 am

ၾသဂုတ္လ ၁၈၊ ၂၀၁၄ အလင္းတန္းဂ်ာနယ္မွာ ဆရာမေခ်ာအိမာန္ ေရးတဲ႔ ‘ယုံၾကည္မႈ၏ အနားသတ္မ်ဥ္းမ်ား’ ဆိုတဲ႔ ေဆာင္းပါးေလးတစ္ပုဒ္ဖတ္လိုက္ရတယ္။ ဒီေဆာင္းပါး ဂ်ာနယ္ေပၚအထိပါလာဖို႔ ေနာက္မွာ တြန္းအားကေတာ႔ နည္းမယ္ မထင္ပါဘူး။ ထုတ္ေဝသူနဲ႔ စာအုပ္မွာ ပါဝင္ေရးသားသူ စာေရးဆရာ/ဆရာမအခ်ိဳ႕ရဲ႕ မေၾကလည္မႈေလးေတြေၾကာင့္ ျဖစ္လိမ့္မလားလို႔ ဒီေဆာင္းပါးကို ဖတ္ၿပီး စဥ္းစားလိုက္မိတယ္။

ဒီစာအုပ္ေလးဟာ ဘေလာဂါေတြ စုထုတ္တဲ႔ ပထမဆုံးေသာ စာအုပ္ေတာ႔ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီစာအုပ္ေရွ႕မွာ ဘေလာ႔ဂါေတြ စုထုတ္တဲ႔ စာအုပ္ေတြ ရွိခဲ႔႔ပါတယ္။ အဲဒီစာအုပ္ေတြထဲက ဥပမာ ျပရမယ္ဆိုရင္ေတာ႔ ‘သက္တံ ၁၀စင္း’ နဲ႔ ‘မိုင္တိုင္ ၂၀’ တို႔ အပါအဝင္ ျဖစ္ပါတယ္။

အဲသလို ဘေလာဂါေတြစုၿပီး ေရးတဲ႔စာအုပ္ေတြကို ပါဝင္ေရးသားတဲ႔အခါမွာ ထုတ္ေဝသူနဲ႔ခင္မင္လို႔ ပါဝင္ခြင့္ရခဲ႔တာ မဟုတ္သလို၊ စာအုပ္တစ္အုပ္ထဲမွာ အတူတူေရးၾကတဲ႔ စာေရးသူေတြနဲ႔လည္း ပါစင္နယ္ ခင္မင္လို႔ မဟုတ္ခဲ႔ၾကပါဘူး။ အြန္လိုင္းေပၚမွ ကေလာင္အမည္ရယ္၊ ေရးတဲ႔စာရယ္ဟာ စာေရးသူရဲ႕အိုင္ဒီပဲ။ ဒီအိုင္ဒီေတြကိုလမ္းခင္းလို႔ ယုံၾကည္မႈခ်င္း လက္ခ်င္းခ်ိတ္တြဲ လုပ္ၾကတာျဖစ္တယ္။ ဒါဟာ ဘေလာဂ္ရဲ႕ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ အခ်က္တစ္ခ်က္။
က်မရဲ႕ အီးေမးထဲမွာ စာေလးတစ္ေစာင္ေရာက္ေနမယ္၊ စာမူဖိတ္ေခၚတယ္၊ ေငြေရးေၾကးေရးစကားဆိုတာ မပါ။ စာေပခ်စ္စိတ္ရွိတယ္၊ လူငယ္ထုတ္ေဝသူေတြကို ကူညီပံ႔ပိုးခ်င္မယ္၊ ကိုယ္ကလည္း ပါဝင္ခ်င္တယ္၊ အဲဒီအခ်က္ေတြကပဲ တြန္းအားေပးေနတာျဖစ္တယ္။

‘ယုံၾကည္မႈရဲ႕ အနားသတ္မ်ဥ္းမ်ား’ ေဆာင္းပါးေရးသားသူရဲ႕ ေရးထားတဲ႔ အခ်က္ေတြ အထဲမွာ…..

“တခ်ိဳ႕ကေတာ႔ ကိုယ္႔ကိုမွ လူမသိေသးဘူး။ လြယ္မယ္လို႔ ထင္တဲ႔ စာအုပ္ထုတ္ေရးကိုပါ လုပ္လာၾကပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ အဲဒီစာအုပ္ကို စီစဥ္မယ္႔သူက ဘယ္ေလာက္ထိ လုပ္ႏိုင္မလဲဆိုတဲ႔ ကိစၥ။ ယုံၾကည္မႈကိစၥေတြ ပါဝင္လာပါၿပီ။ သူတို႔ သိပ္ကို လုပ္ႏိုင္မယ္ထင္တဲ႔ နယ္ပယ္ေဒသ တစ္ခုရဲ႕ အေၾကာင္းကို မေလ႔လာ။ ဟုတ္လွၿပီအထင္နဲ႔ ဘေလာ႔ဂါတစ္ေလွႀကီးနဲ႔။ စာေရးဆရာ၊ ဆရာမမ်ား ပါဝင္ေစခ်င္ပါတယ္။ စာမူရခ်င္ပါတယ္။ သူ႔စာအုပ္က ဘေလာဂါေတြနဲ႔တင္ ေရာင္းမယ္ဆို မျဖစ္လို႔ပါ။ ဆရာမ ဘယ္သူ႔ဘယ္သူေတြကို စာမူေတာင္းေပးပါလို႔ ဆိုလာပါတယ္”

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

August 12, 2014

ေက်းဇူးတင္ရွိျခင္း

Filed under: ၀တၳဳ (Novels) — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 3:20 pm

visitors.JPG

ဟုိေန႔က တစ္ေန႔တာ ေဒတာေလးကို ၾကည္႔မိတုန္းကပါ..
ဒီလို မၾကည္႔ျဖစ္တာေတာင္ ႏွစ္နဲ႔ ခ်ီေနျပီ…
လာလည္ေသာ သူမ်ားအားလုံးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္..
အထူးသျဖင့္ ျမန္မာျပည္ႏွင့္ စကၤာပူမွ သူမ်ားအျပင္ … လာလည္သူ အားလုံးကိုပါ…

August 7, 2014

စိုးစံအီလိတို႔အေၾကာင္း

Filed under: ၀တၳဳ (Novels) — အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ @ 11:43 pm

ဟိုးတစ္ခါတုန္းက အရာရာေပါၾကြယ္တဲ႔ တိုင္းျပည္ႀကီး တစ္ခုရွိသတဲ႔။
အဲဒီေပါၾကြယ္လွတဲ႔ တိုင္းျပည္ႀကီးကို အီလိ တို႔က စိုးစံၾကသတဲ႔။

အဲဒီ စိုးစံအီလိေတြဟာ ကန္႔လန္႔ကာရဲ႕ ေနာက္က ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားလွတဲ႔ ထမင္းစားပြဲႀကီးေတြမွာ ထမင္းအတူတူစားၾကတယ္။
အဲဒီ စိုးစံအီလိေတြဟာ သာမာန္လူေတြ ၀င္ခြင့္မရတဲ႔ နန္းေတာ္ႀကီးေတြရဲ႕ ေနာက္က ေဂါက္ကြင္းေတြထဲမွာ ေဂါက္သီးအတူတူ ရိုက္ၾကတယ္။
အဲဒီ စိုးစံအီလိေတြဟာ လူေတြ မျမင္ႏိုင္တဲ႔ ဖဲကတၱီပါ လိုက္ကာေတြ ေနာက္မွာ ႏိုင္ငံေရးစကားစစ္ ထိုးတတ္ၾကေသးတယ္။
အဲဒီ စိုးစံအီလိေတြရဲ႕ သားသမီးေတြဟာလည္း အခ်င္းခ်င္း ထုတ္စီးတိုးတမ္း၊ ထမင္းခ်က္တမ္း၊ ပင္ေပါင္၊ တဲနစ္၊ ေရကူးနဲ႔ ေဂါက္ကြင္းထဲမွာလည္း ကစားၾကေသးတယ္။
အဲဒီ အီလိေတြဟာ တစ္ေန႔မွာေတာ႔ ႏိုင္ငံေရး အေစးမကပ္ၾကေတာ႔ဘူး၊
အဲဒီ အီလိေတြဟာ တစ္ေန႔မွာေတာ႔ စီးပြားေရ အေစးမကပ္ၾကေတာ႔ဘူး။
အီလိေတြဟာ ႏိုင္ငံႀကီးတစ္ခုရဲ႕ အဆီအႏွစ္ကို ေဝစားမွ်စားရာကေန..
အေစးမကပ္ၾကေတာ႔ဘူး။
အေဝမတည္႔ၾကေတာ႔ဘူး။

ဒီလိုနဲ႔ အီလိတို႔ဟာ ျပင္းျပတဲ႔ အာဏာလုစစ္ပြဲတစ္ပြဲ တစ္ပြဲအတြက္ ျပင္ဆင္ၾကရေတာ႔တယ္။
သူတို႔ဆင္ႏႊဲမယ္႔ စစ္ပြဲအတြက္ သူတို႔အတြက္ အေသခံတိုက္ေပးမယ္႔ စစ္သား/စစ္သမီးေတြကို မွ်ားၾကရေတာ႔တယ္။
အဲဒီမွာ တိုင္းျပည္ထဲက လူေတြကို မွ်ားဖို႔ ငါးမွ်ားခ်ိတ္ႀကီးေတြ တတ္ၾကေတာ႔တယ္။

အီလိတစ္အုပ္စုဟာ ငါးမွ်ားခ်ိတ္ေတြမွာ ‘ဒီမိုကေရစီ’ ‘လူ႔အခြင့္အေရး’ ‘ညီတူတန္းတူ’ စကားလုံးအႀကီးႀကီးေတြကို ခ်ိတ္ထားလိုက္ၾကတယ္။
ေနာက္အီလိအုပ္စုကလည္း ‘ရာထူး’၊ ‘အာဏာ’၊ ‘ရပိုင္ခြင့္’ ဆိုတဲ႔ စကားလုံးႀကီးေတြ ဆြဲထားေပးလိုက္တယ္။

အဲဒီမွာ လူေတြဟာ ဟိုဘက္ဒီဘက္ ေျပးသြားၾကလိုက္တာ ဘက္ေတြကြဲသြားၾကတယ္။

ဘယ္အီလိကေတာ႔ ေျဖာင့္မတ္တယ္
ဘယ္အီလိကေတာ႔ ယုတ္မာတယ္ဆိုတဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ခံယူခ်က္ ကိုယ္ပိုင္အေတြးေတြနဲ႔
ဟိုဘက္ဒီဘက္ကြဲသြားၿပီး ယုံၾကည္ခ်က္ ဆိုတဲ႔ စာလုံးႀကီးကိုထမ္းပိုးလို႔ အခ်င္းခ်င္း သတ္ျဖတ္ၾကေတာ႔တယ္။

(ဆက္ဖတ္ရန္…)

အေဟာင္းေလးေတြဖတ္ခ်င္ရင္.. »

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-Share Alike 2.5 Canada License.

က်မစာေလးေတြကို အခ်ိန္ေပးလာေရာက္ဖတ္ရႈေသာ သူမ်ားအားလုံးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္...လို႔ ေျပာၾကားလိုပါတယ္ရွင္။

♫ ♥●••·˙My story telling is reshaped by your attentive imagination˙·••●♥♫
သည္စာမ်က္နွာေပၚတြင္ရွိေသာ ... ဖန္တီးထားေသာ စာေပ၊ ေဆာင္းပါး စေသာ အနုပညာနွင္႕ ပတ္သက္ေသာစာမ်ား၊ က်မကိုယ္တိုင္ဆြဲေသာ မေတာက္တေခါက္ပန္းခ်ီမ်ား၊ ဓာတ္ပုံမ်ားကို အျခားေနရာတြင္ ကူးယူေဖာ္ျပသည္႔အခါတြင္ အိမ့္ခ်မ္းေျမ့အမည္ႏွင့္ ဆိုက္အမည္ကို "ျမင္သာထင္ရွားေသာေနရာတြင္" ေဖာ္ျပေပးပါရန္ ေလးစားစြာျဖင္႕ ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္ရွင္။

ေယာက္ စာဖတ္ေနပါတယ္

♥♥ ...... ♥♥

တစ္ခ်ိန္တုန္းက အမွတ္တယေလးေတြ....

myfeet4.gif

♥♥ ...... ♥♥

myfeet5.gif

web site hit counter