တိရစၦာန္ေတြနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕အသံေတြကို အဂၤလိပ္လို လက္ေရးေလးနဲ႔ တတ္သေလာက္ ငယ္ငယ္က ေရးခဲ႔ဖူးတယ္။ အဲဒီစာအုပ္ေလးကို ဟိုေန႔က ကားဂိုေဒါင္ထဲက ဗီဒိုတစ္လုံးထဲမွာ ျပန္ေတြ႔လိုက္ေတာ႔ စာရင္းက မျပည္႔စုံေသးဘူးဆိုတာရယ္၊ ဒီထက္ပိုၿပီး သိခ်င္လာတာရယ္၊ ေနာက္ၿပီး အားလုံးနဲ႔ေဝမွ်ခ်င္တာနဲ႔ အင္တာနက္ေပၚမွာ ရွာေတာ႔ လြယ္လြယ္ကူကူနဲ႔ပဲ ဝီကီမွာ ရွာေတြ႔ပါတယ္။
Cicadas တို႔ ငွက္တို႔ဆိုရင္ chirp လို႔သုံးမယ္၊ ႏြား ဆိုရင္ moo, low လို႔ သုံးမယ္၊ Coyotes (ေခြးအ) ဆိုရင္ yelp, cry, snarl ၊ ပုရစ္ဆိုရင္ chirp, creak အဲသလိုပါ…။
ျမန္မာမွာလည္း ေခြးဆိုရင္ ေဟာင္မယ္၊ ဌက္ဆိုးဆိုရင္ ထိုးမယ္၊ အဲသလိုေပါ့ေနာ္…။
ဒါေပမယ္႔လည္း ကဗ်ာဆရာေတြ စာဆိုရွင္ေတြကေတာ႔ ကဗ်ာဆန္ဆန္၊ စာဆန္ဆန္နဲ႔ ေခြးေဟာင္သံလို႔ သုံးမယ္႔အစား ေခြးတစ္ေကာင္ရဲ႕ ေလခၽြန္သံ လို႔ သုံးခ်င္လည္း သုံးၾကပါလိမ့္မယ္။
ဆိုလိုခ်င္တာကေတာ႔ အဂၤလိပ္စာ သင္ယူေနတဲ႔ လူငယ္ေတြတြက္ မေလး ရွာေဖြစုေဆာင္းထားတာေလးထက္ ပိုမိုေကာင္းမြန္တဲ႔ ဝီကီကစာရင္းေလးကို ေဝမွ်ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္ရွင္။
ျမန္မာလိုလည္း ျဖစ္ႏိုင္ရင္ လိုခ်င္ပါတယ္။ လင့္ခ္ေလးမ်ား မွ်ေဝလိုသူမ်ားရွိရင္ေကာင္းပါမယ္။
ဥပမာ…
လူ - ငို၊ ရယ္၊ ေအာ္၊ ေလခၽြန္၊ တိုးတိုး၊ ညည္း၊ ျမည္တမ္း (လူကေတာ႔ အကုန္လုပ္ႏိုင္တယ္ ထင္တယ္ း)) )
ေခြး - ေဟာင္၊ အူ
ေခ် - ေတာက္
ငွက္ - တြန္၊ ျမည္
မိေခ်ာင္း -
ေရဖ်ံ -
သမီးေလးကို သင္ေပးခ်င္တာေကာ၊ ကိုယ္တိုင္သင္ယူလိုတာေကာ ျဖစ္ပါတယ္ရွင္။
အဂၤလိပ္လို စာရင္းကေတာ႔ ေအာက္မွာပါရွင္…
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
ခ်စ္သူ႔အိမ္ေရွ႕ကို ခ်စ္သူ မသိပါဘဲနဲ႔ အခါေပါင္းမ်ားစြာ ေလွ်ာက္ခဲ႔ဖူးတယ္။
အဲဒီ႔ခ်စ္သူ႔အိမ္ေလးတည္ရွိရာ လမ္းကေလးထဲကို ႏွစ္ေတြအမ်ားႀကီး အၾကာမွာ တစ္ေခါက္ ျပန္ေရာက္ခဲ႔တယ္။
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
ဒီေန႔ ေၾကးမုံသတင္းစာမွာ ပါတဲ႔ စာမူေလးပါ…
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
တိရိစၦာန္ရုံဆိုတာနဲ႔ မေလးတစ္ေယာက္ေတာ႔ တိရိစၦာန္ရုံအေၾကာင္းေရးေတာ႔မယ္လို႔ ထင္ၾကေတာ႔မယ္ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အခုေတာ႔ မေရးေသးပါဘူး။
(( လူေတြကို တိရိစၦာန္ေတြရဲ႕အျပဳအမႈေတြနဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္ေရးသားေလ႔ရွိတဲ႔ စာေတြကို မေလး သေဘာက်တယ္။ လူေတြရဲ႕ အေျခခံရုပ္ေတြကလည္း တိရစၦာန္အခ်ိဳ႕နဲ႔ သြားတူေနတတ္တယ္။ ဥပမာ.. သမၼတေဂ်ာ႔ဘြတ္ရွ္ဆိုရင္ ေမ်ာက္ရုပ္အေျခခံရွိတယ္။ ဆာရာဂ်က္စီကာပါကာဆိုရင္ ျမင္းရုပ္အေျခခံရွိတယ္။ အဲသလိုပဲ လူေတြရဲ႕ အျပဳအမူေတြဟာလည္း တိရစၦာန္ေတြရဲ႕ အျပဳအမူေတြကို အေျခခံေနတာမ်ိဳးကိုလည္း ျမင္ရတတ္တယ္။
ဒီဘက္ႏိုင္ငံေတြမွာ တိရစၦာန္ေတြနဲ႔ ႏိႈင္းရင္ သိပ္ၿပီးမေက်မနပ္ျဖစ္ၾကတာမ်ိဳးကို မေတြ႔ရတတ္ဘူး။ ငယ္ငယ္တုန္းကဆိုရင္ ရုပ္ရွင္ေတြထဲမွာ လူဆိုးလူမိုက္ေတြကို “ေခြးႀကီး” “ႏြားႀကီး” စသျဖင့္ ေအာ္ဟစ္လက္ညွိဳးထိုးတတ္တယ္။ အဲဒါဆိုရင္ သိလိုက္ၿပီ။ တိရစၦာန္နဲ႔ ႏိႈင္းခံထိသူဟာျဖင့္ လူဆိုးလူမိုက္ပဲ ဆိုတာကိုပါ။ ဒီဘက္ေတြမွာေတာ႔ သားသမီးကိုအေမြမေပးဘဲ၊ အိမ္ကေခြးကို အေမြေပးတဲ႔အျဖစ္ေတြဟာ မဆန္းေတာ႔တဲ႔ အျဖစ္ေတြျဖစ္တဲ႔အျပင္…. “ဒီေန႔ေတာ႔ျဖင့္ မင္းကိုၾကည္႔ရတာ.. မင္းအိမ္ကေခြးမေလးနဲ႔ တူတယ္ေနာ္၊ လည္စည္းေလးနဲ႔” လို႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေယာက္ကို ေျပာမိရင္ အေျပာခံရတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းဟာ စိတ္မဆိုးတဲ႔အျပင္ မ်က္ႏွာႀကီးၿဖီးၿပီး ပိုၿပီးေပ်ာ္ေနတတ္ဦးမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေျပာသူရဲ႕ ရင္ထဲကဆိုလိုရင္းနဲ႔ ခံယူသူေတြရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈ အေျခခံေတြေပၚမွာ မူတည္ၿပီး တိရစၦာန္နဲ႔ ႏိႈင္းခံရတဲ႔အခါ နာျခင္း-သာျခင္း ခံယူခ်က္ေတြက ကြဲလြဲၾကပါလိမ့္မယ္ ))
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
အုတ္တံတိုင္းဆိုတာ အကာအရံ၊ နယ္ေျမသတ္မွတ္ျခင္းတစ္ခု၊ ဒါမွမဟုတ္ တစ္စုံတစ္ဦး သို႔မဟုတ္ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုကို တန္႔ထားေစတဲ႔ အရာတစ္ခု။
အဲဒီ အုတ္တံတိုင္းဆိုတဲ႔ အကာအရံေတြဟာ ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္မႈအေပၚမွာ မူတည္ၿပီးေတာ႔လည္း ခမ္းနားႀကီးက်ယ္တတ္ၾကေသးပါလား။ တစ္ခါတစ္ရံမွာလည္း အကာအရံေတြျဖစ္တဲ႔ ကိုယ္တိုင္ေဆာက္လုပ္တဲ႔ အုတ္တံတိုင္းေတြေနာက္မွာ ကိုယ္ကိုတိုင္ပဲ အက်ဥ္းက်ခံေနရတတ္ၾကေသးတယ္။ ဒါကိုလည္း သိခ်င္မွ သိတတ္ၾကလိမ့္မယ္၊ ဒါမွမဟုတ္လည္း ဒါကိုေက်နပ္ဂုဏ္ယူေနတတ္ၾကဦးမယ္။ အုတ္တံတိုင္းေတြ မလိုအပ္တဲ႔ လူ႔အသိုင္းဝိုင္းေတြကလည္း ဒီကမၻာမွာ ရွိေနတတ္ေနဦးမယ္။
♫ ♥●••·˙ ** ˙·••●♥♫♫ ♥●••·˙ ** ˙·••●♥♫♫ ♥●••·˙ ** ˙·••●♥♫
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
ေဟာ…
ရွင္.. ျပန္လာေတာ႔မယ္…။
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
မနက္ျဖန္္ မိုးလင္းတဲ႔အခါ ပတ္ဝန္းက်င္တစ္ခုလုံးဟာ ေဖြးေဖြးၿဖဴေနလိမ့္မယ္…
အဲဒီအခါက်ရင္ မင္းေစာင့္ေနတဲ႔ ေနရာေလးကို
လာခဲ႔မယ္…..။
ေတာေတြကိုျဖတ္ၿပီး…
ေတာင္ေတြကိုေက်ာ္လို႔…
မင္းရွိရာအရပ္ကို လာခဲ႔မယ္…
မင္းနဲ႔အေဝးႀကီးမွာ
မေနႏိုင္ေတာ႔လို႔ကြယ္..။
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
ေဒစီပန္းရိုင္းေတြ လိႈင္လိႈင္ပြင့္တဲ႔
ေဟာဟိုက ကြင္းျပင္စိမ္းႀကီးထဲ
ငယ္စဥ္ကေလးဘဝတုန္းကလို
ကိုယ္…
ေျပးလႊားၾကည္႔ခဲ႔တယ္…။
အဆုံးအစမဲ႔ ကြင္းျပင္ႀကီးထဲက
လက္သည္းမဲ႔ ပန္းပြင့္ေတြဟာ
ပုလဲလုံးေတြ ႀကဲပ်ံ႕ေနသလို
ရင္ခုန္စရာေကာင္းလြန္းလွတယ္…။
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
((အခုတစ္ေလာ ဘာစာမွ သိပ္မေရးႏိုင္လို႔ရယ္.. အသစ္လာလာရွာသူေတြကို အားနာဦးဆိုသူမ်ားအတြက္ရယ္… ေရႊေဒါင္းေတာင္မွ အက္ေဆးေလးကို ဆားခ်က္ခြင့္ျပဳပါ… လို႔.. :)) ))
♫ ♥●••·˙ …. ·••●♥♫♫ ♥●••·˙ …. ·••●♥♫♫ ♥●••·˙ …. ·••●♥♫
ႏွင္းမႈန္ကေလးေတြ တဖြဲဖြဲက်ေနတဲ႔ ညခ်မ္းတစ္ခု…။ တီဗြီဖန္သားျပင္ေပၚမွာ အသံလႊင့္လိႈင္းေတြကို ဟိုေျပာင္းဒီေျပာင္း… ေျပာင္းလို႔ၾကည္႔ေနတုန္း စက်င္ေက်ာက္နဲ႔ထြင္းထားတဲ႔ ရုပ္ထုေလးတစ္ခုကို ဖ်တ္ကနဲလွမ္းျမင္လိုက္တယ္..။
“တဏွာေနာက္ကိုလိုက္ရင္ ေနာက္ဆုံးေတာ႔ ဘာမွကို မရတတ္ဘူးဆိုတာ လူေတြ တရားရေအာင္….”
ဇာတ္ေၾကာင္းေျပာေနသူရဲ႕ စကားသံကိုလည္း ၾကားလိုက္မိတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာ လက္ကခလုပ္ႏွိပ္တာျမန္ေတာ႔ အျခားအသံလႊင႔္လိႈင္းကိုေရာက္ေနၿပီ။ ဖ်တ္ကနဲျမင္လိုက္ရေပမယ္႔ ရုပ္ထုေလးက ဆဲြေဆာင္မႈ အားေကာင္းလြန္းလို႔ရယ္၊ ဇာတ္ေၾကာင္းျပန္သူရဲ႕စကားကို စိတ္၀င္စားသြားလို႔ရယ္… အဲဒီအသံလႊင့္လိုင္းကို ျပန္ရွာေပမယ္႔ မမွတ္မိေတာ႔ဘူး။
ဘယ္လိုမွ ျပန္ရွာလို႔ မရေတာ႔ဘူး။
ရင္ထဲမွာ အမ်ိဳးအမည္မသိတဲ႔ ခံစားခ်က္တစ္ခု ျဖစ္လို႔သြားတယ္..။
ေနာက္ရက္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားထိ အဲဒီရုပ္ထုေလးကိုပဲ မ်က္စိထဲမွာ ျမင္ေယာင္ေနမိေတာ႔တယ္။
“တျဖည္းျဖည္းသူ႕အနားေရာက္ေတာ့ရင္ ♪ ♫ ♪ ♫♪ အျမင္သစ္အေတြးသစ္ခင္မင္ ♪ ♫ ♪ သံသရာအေငြ႕ထင္♪ ♫ အနီးအေ၀း ရွဳတိုင္းလွတဲ႔ခင္ ♪ ♫ ♪ ♫♪ ဆုေတာင္းေကာင္းတဲ႕အပ်ိဳစင္ ဆိုစရာအျပစ္မျမင္♪ ♫ ♪ ♫♪” …
ဆိုတဲ႔ မႏၱေလးဦးဘသိန္း ရဲ႕ “ပန္းပုသူဇာခင္” ေတးလက္ရာေလးထဲကလို ဒီရုပ္ထုေလးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ တအုံေႏြးေႏြး ခံစားေနရတယ္။
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
♡♥♡♥ ေသြ႔လြင္ျပင္
ေရြ႕လ်ားျမဳပ္တိမ္၊ ပန္းဆြတ္ခ်ိန္လည္း
ေမွးမွိန္မႈန္ရီ၊ ကုန္ခဲ႔ၿပီတည့္ ♡♥♡♥
(တဂိုး)
ေအးျမေသာ ေက်ာက္သားျပင္ျဖဴျဖဴေဖြးေပၚသို႔ု အမည္မသိပန္းကေလးမ်ား တိုးတိတ္စြာ ေၾကြၾကလာခ်ိန္တြင္မေတာ႔၊ က်ိဳက္ကလို႔ေစတီအေနာက္ဘက္ ေတာအုပ္အုပ္ခင္တန္းထဲသို႔ ေနလုံးနီနီႀကီးက တိုးဝင္ေပ်ာက္ကြယ္ရန္ ဟန္ျပင္ေလၿပီ။ ပတ္ဝန္းက်င္တစ္ခုလုံးတြင္ ဆည္းလည္းခတ္သံတို႔ႏွင့္အတူ ဘုရားတန္ေဆာင္းမ်ားၾကားထဲက အိပ္တန္းဝင္ငွက္တို႔၏ ခပ္တိုးတိုးငိုညည္းသံေတြ။
ေညာင္ရြက္တို႔ၾကားထဲ ညေနခင္းေလေျပပြတ္တိုက္သြားသံ၊ တန္ေဆာင္းေဘးက ဘုရားေခြးတို႔ကို အစာေခၚေၾကြးသံ၊ ဘုရားရင္ျပင္ေပၚမွာ ေျပးေဆာ႔ေနၾကေသာ ကေလးေလးမ်ားရဲ႕ ေသာ႔ေသာ့ညွင္း ရယ္ေမာသံတို႔က၊ သာယာညင္းေပ်ာင္းေသာ စမ္းေရစီးထဲက ပလုံစီထေနေသာ ပူေပါင္းကေလးမ်ား တေဖာက္ေဖာက္ ေပါက္သြားသံႏွယ္။
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
ျမန္မာျပည္ရဲ႕ လွပတဲ႔ ကမ္းရိုးတန္းေတြ၊ ေသာင္ျပင္ေတြ၊ ေနာက္ၿပီး ပုဂံလို ႀကိဳက္ထီးရိုးလို ေနရာေတြမွာ ကမၻာလွည္႔ခရီးသည္ေတြဟာ ကင္မရာေတြနဲ႔ ေနဝင္၊ ေနထြက္ေတြကို ဒုကၡခံၿပီး ၾကည့္ၾက ဓာတ္ပုံရိုက္တတ္ၾကပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အေအးပိုင္းတိုင္းျပည္ကလူေတြနဲ႔ နကၡတ္တာရာေတြကို စိတ္ဝင္စားတဲ႔ သူေတြအတြက္က ျမန္မာျပည္လို ေနရာမ်ိဳးဟာ အလြန္စိတ္ဝင္စားဖြယ္ေနရာျဖစ္ပါတယ္။ က်မ ျမန္မာျပည္ကို ေရာက္တိုင္းလည္း ေနဝင္တာနဲ႔ ေနထြက္တာကို ဓာတ္ပုံရိုက္ျဖစ္ေအာင္ေတာ႔ ရိုက္တယ္။ အထူးသျဖင့္ က်ိဳက္ကလို႔ က်ိဳက္ကလဲ႔ဘုရားေတြေပၚက ေနဝင္တာကို ဘာရယ္မဟုတ္ ႏွစ္သက္မိတယ္။
ျမန္မာျပည္ရဲ႕ေကာင္းကင္ျပင္ဟာ အမ်ားအားျဖင့္ ၾကည္လင္ေနတာမ်ားတယ္။ ညခ်မ္းေတြမွာ ဘုရားေတြေပၚမွာ ဆည္းလည္းသံေလးေတြကို နားဆင္ၿပီး၊ ေလတျဖဴးျဖဴးၾကားက ေကာင္းကင္ကို ေမာ႔ၾကည္႔ရတာေလာက္ သာယာၿငိမ္းခ်မ္းတာ မရွိပါဘူး။ ဒီလိုညေကာင္းကင္ယံမ်ိဳးကို ျမင္ခ်င္လြန္းလို႔ ဒီဘက္ကလူေတြဟာဆိုရင္ ေႏြေရာက္ဖို႔ကို လည္ပင္းရွည္မတတ္ေမွ်ာ္ရပါတယ္။ ေတာင္ေပၚကိုခရီးသြားရမယ္၊ အလင္းေရာင္ သိပ္မ်ားတဲ႔ ၿမိဳ႕ျပနဲ႔ေဝးရာကို ကားတစ္စင္းနဲ႔ ၂နာရီေလာက္ ေမာင္းရင္လည္း ေမာင္းရတတ္ပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခုက ပန္းႏုေရာင္သန္းတဲ႔ ေနဝင္ဆည္းဆာ။ အဲဒါကို Venus Belt လို႔ေခၚပါတယ္။ အဲသလို ညေနေနဝင္ရီတေရာ ေကာင္းကင္က အျပာရင့္ႏု ခရမ္း ပန္းေရာင္ ေရာယွက္သန္းေနတာမ်ိဳးကို ျမန္မာျပည္မွာက ညေနတိုင္းလိုလိုကို ျမင္ရတတ္ေတာ႔ ဘယ္သူကမွေတာင္ ဂရုမစိုက္ေတာ႔ပါဘူး။ ဒီဘက္မွာေတာ႔ ေႏြကူး နဲ႔ ေႏြရာသီေတြမွာ ျမင္ရတတ္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာကေတာ႔ ေကာင္းကင္မွာ ၾကယ္တံခြန္ျဖတ္သြားေနလား၊ ၾကယ္ေၾကြေနလား၊ ဥကၠာပ်ံေနလား ေအးေအးေဆးေဆးၾကည္႔ႏိုင္ဖို႔ရာ ရာသီဥတုက အေျခအေနေပးရုံ မကပါဘူး၊ light pollution အလြန္နည္းတဲ႔အတြက္ နကၡတ္တာရာေတြကို စိတ္ဝင္စားသူေတြအတြက္ကေတာ႔ ရင္ခုန္စရာ ညေတြပါပဲ။
ဒါေပမယ္႔ အဲဒါေတြကို ဘယ္သူကမွ သိပ္ရင္မခုန္တာကိုလည္း ေတြ႔ခဲ႔ရပါတယ္။ ကိုယ္တစ္ေယာက္သာလွ်င္ ညည ၾကယ္ေတြကို ေခ်ာင္းခ်င္လို႔ ဘုရားေပၚက လူရွင္းတဲ႔ေနရာေလးေတြနားကို သြားေပမယ္႔လည္း၊ အျခား မျမင္မေတြ႔သင့္တာေတြနဲ႔ ေတြ႔လာတာနဲ႔ ခဏခဏ ျပန္ျပန္လွည္႔လာရပါတယ္။
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
ယခုတေလာ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ျမန္မာမ်ား ေပ်ာ္ရႊင္စြာ က်င္လည္က်က္စား ခ်စ္ခင္ေမြ႕ေလ်ာ္ ရင္ခုန္တမ္းတ စိတ္တိုရန္ျဖစ္ အံၾကိတ္ေပါက္ကြဲ ေဒါသျဖစ္ျခင္း အဖုံဖုံစုစည္းရာ.. ဖြဘုတ္ေခၚေသာ အရပ္ေဒသတစ္ခုေလးတြင္၊ လူအခ်ိဳ႕.. မေထြးႏိုင္မအန္ႏိုင္ မရိုးႏိုင္မအီႏိုင္ ျဖစ္ေနၾကေသာ အေၾကာင္းရင္းမ်ားစြာထဲက အေၾကာင္းတစ္ခုေၾကာင့္ အႏွီစာကို ေရးျဖစ္ေပေတာ႔သည္။
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
ခေရနဲ႔…. ရာျပည္႔.. (သို႔) ပ်ံသူငွက္ခါးကို လြမ္းေနရတဲ႔ ခေရ…
ခေရနဲ႕ ခိုင္ထူး… (သို႔မဟုတ္) လြမ္းေရးခက္တဲ႔ ခေရ
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
Summit parkview, Sedona, My Garden,
လွ်ပ္စစ္ေတြလႊတ္ထားတဲ႔ ၿခံစည္းရိုးေတြေနာက္က အိမ္အခ်ိဳ႕..
အဲလိုေနရာေတြေလာက္ေရာက္ၿပီး
ေလယာဥ္ေပၚ ပ်ံတက္သြားရုံနဲ႔
ျမန္မာျပည္ကို
မေရာက္ဖူးေသးပါဘူး…..။
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
အစိမ္းေရာင္ ေတာက္ေတာက္ေတြၾကားမွာ
ငုံ႔လွ်ိဳးမႈန္ေတေနတဲ႔
အဲဒီ စြယ္ေတာ္ရြက္ေတြဟာ
အစိမ္းႏုေလေျပၾကားမွာ
တိတ္တခိုးလည္း ရယ္သြမ္းေသြးတတ္ေသးတယ္…။
ပင္စည္ကို ကုပ္တြယ္လို႔
မထီတရီေမာ႔ၾကည္႔ရင္း
လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲၿပဳံး
မုန္းစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္လည္း
တီတာတတ္ေသးတယ္….။
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
(အစ)
ျငိမ္သက္အိေျႏၵရေသာ နက္ျပာေရာင္ေနာက္ခံတြင္ တလက္လက္ေတာက္ပေနေသာ ၾကယ္ပြင့္ကေလး မ်ားကို ႏွစ္သက္သေဘာ က်စြာၾကည့္ေနမိသည္။ ကၽြန္မ သိေသာ ၾကယ္ပြင့္ကေလးေတြ ဘယ္ႏွစ္ပြင့္ပါသည္ လဲ။ တစ္ပြင့္..ႏွစ္ပြင့္..သံုး ေလး ပြင့္….။ အနည္းငယ္မွ်သာ။ သို႔ေသာ္ ထိုၾကယ္ပြင့္ကေလးေတြ လက္ႏွင့္ ခပ္ဖြဖြ ထိသပ္မိသည္။ အီလက္ထေရာနစ္ေ၀့မွ စာလံုးေလးမ်ား စာရြက္ျဖဴလြလြထက္ ေရာက္ရွိလာခဲ့ျပီ။ လြယ္ကူ ေသာ၊ ေခ်ာေမြ႔ေသာ၊ ေျဖာင့္ျဖဴးေသာ၊ တံတားခင္းေသာ လမ္းကားမဟုတ္။ သို႔ေသာ္..သူတို႔ ေရာက္ရွိ လာၾက ျပီ။ စာအုပ္ကေလးကေသေသသပ္သပ္၊ ၾကယ္ပြင့္ကိုယ္စီ၏ အရိပ္အေငြ႔တစ္မ်က္ႏွာစီ။ ၎တို႔အနီးသို႔ တေျဖး ေျဖးစီ……………..။
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
ျမစ္ျပင္ဘက္မွ လြန္႔လူးပ်ံ႕လြင့္လာေသာ ရႊံဗြက္နံ႔သင္းေသာ ေလေျပေအးတို႔သည္ လည္းေကာင္း၊
သစ္ပင္ရိပ္ေၾကာင့္ ေနေရာင္မျဖာ အရိပ္ထပ္ထပ္တို႔သည္ လည္းေကာင္း၊
တဒီးဒီးျမည္ဟီး စီးဆင္းေသာ ဧရာဝတီျမစ္ေရျပင္၏ ရယ္ေမာသံတို႔သည္ လည္းေကာင္း၊
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
အရင္အတိုင္းပဲလား ခေရ…..
ေတြ႔ရေတာ႔မွာမို႔
ရင္မွာ တသိမ္႔သိမ္႔နဲ႔ လိႈင္းကေလးလိမ့္သလို…
ကိုယ္.. ရင္ခုန္ခဲ႔ရပါတယ္… ခေရ….။
အဖူးေတြေဝလို႔
ပြင့္ျဖဴေလးေတြေကာ ေၾကြေနမွာလား ခေရ…
ေလတိုက္တိုင္း တရွဲရွဲျမည္သံေပးရင္း
ကိုယ္လာရာလမ္းကို
ခမ္းခမ္းနားနားႀကီး ႀကိဳေနမွာလား.. ခေရ…။
လြမ္းေနခဲ႔တာပါ ခေရ…..
မင္းပင္စည္မွာ မီွတြယ္လို႔
လြမ္းခဲ႔ရတာေတြကို အတိုးခ်
ငိုပါရေစလား… ခေရ…..။
ေတြ႔ရေတာ႔မယ္လား ခေရ…။
လမ္းခ်ိဳးကေလးေကြ႕လိုက္တာနဲ႔
ရင္ေတြ ႀကိတ္လို႔
တိတ္တိတ္ေလး ခုန္တယ္ကြယ္..
ႏႈတ္ခမ္းကအၿပဳံးေလး
ဘယ္ေတာ႔မွ…
မဆုံးသြားေစခ်င္ဘူး ခေရ…။
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
ဆရာမ ေမၿငိမ္းတင္ဆက္ေသာ ရသစာအုပ္စင္မွ…
စႏၵယားလွထြဏ္ရဲ႕ “ခ်စ္တဲ႔သူငယ္ေလ”ေနာက္ခံ သီခ်င္းကေလးနဲ႔
က်မရဲ႕….. ‘ခေရရွင္’ ရယ္ပါ။
