မကုန္ဆုံးပါနဲ႔.. ေႏြ
ေႏြကိုခ်စ္တယ္…
ေႏြကိုခ်စ္တတ္သြားတဲ႔အေၾကာင္းကလည္း ေႏြ ဆိုတာ ကိုယ္႔အတြက္ ရွားပါးပစၥည္းတစ္ခု ျဖစ္သြားခဲ႔ၿပီ။

♫ ♥●••·˙My story telling is reshaped by your attentive imagination˙·••●♥♫
ေႏြကိုခ်စ္တယ္…
ေႏြကိုခ်စ္တတ္သြားတဲ႔အေၾကာင္းကလည္း ေႏြ ဆိုတာ ကိုယ္႔အတြက္ ရွားပါးပစၥည္းတစ္ခု ျဖစ္သြားခဲ႔ၿပီ။
“ေဟ႔ ေမာင္ပန္းေမႊး… နင္ ဘယ္ေက်ာင္းက ေျပာင္းလာလာ၊ ငါတို႔ေက်ာင္းမွာ ဒါမ်ိဳးေတြလာလုပ္လို႔ မရဘူး”…..
“နင္တို႔ငါ့ကို လာၿပီးေတာင္းပန္၊ ေနာက္တစ္ခါ မဆူညံေတာ႔ပါဘူးလို႔ ေတာင္းပန္ၿပီးရင္ ထိုင္ႏိုင္တယ္၊ မဟုတ္ရင္ေတာ႔ ဆရာမႀကီးလာတဲ႔အထိေစာင့္”
အေတြးေတြနယ္ခ်ဲ႔ေနစဥ္ မိမိမုန္းအသံက အေရွ႕မွ ထြက္လာျပန္၏။
Facebook မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြအမ်ားႀကီး အက္သည္ပဲျဖစ္ေစ၊ လက္ခံသည္ပဲျဖစ္ေစ တစ္ကယ္တမ္း သင့္မွာရွိတဲ႔သူငယ္ခ်င္းဟာ လူအေယာက္ ၁၅၀ကေန ၅၀၀ထက္ မပိုဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။
*** ဒီေနရာမွာ မိတ္ေဆြ/သူငယ္ခ်င္းဟု ဆိုသည္႔ေနရာမွာ တည္ၿမဲတဲ႔ လူမႈကူးလူးဆက္ဆံေရးကို ဆိုလိုတာျဖစ္ပါတယ္ ****
ဒီေန႔ကေတာ႔ သိပ္လွတဲ႔ေန႔ကေလးပဲ။ ေႏြဦးမွာပြင့္တဲ႔ ခ်ယ္ရီေတြဟာ ေႏြရာသီအတြက္ အရြက္ေ၀ဖို႔ အပြင့္ေတြကို စၿပီးေခၽြခ်ေနၾကၿပီ။ ပင္စည္ေအာက္ကေျမျပင္ဟာ ခ်ယ္ရီပြင့္ေၾကြေတြေၾကာင့္ ပန္းႏုေရာင္သန္းေနေလတယ္။ ခ်ယ္ရီပင္တန္းလမ္းကေလးဟာျဖင့္ ပန္းေရာင္လမ္းကေလးျဖစ္လို႔ေနတယ္။
“ခ်ယ္ရီေတြလည္း ငုံလာခါစ.. ရွိေသးတယ္…. ကံကိုေတာ႔ေလ မယုံ၀ံ႔လို႕….”
“ကၽြိ…..”
ခ်ယ္ရီေတြကို ေငးရင္း ႏႈတ္ကေန အလိုလိုထြက္လာတဲ႔ သီခ်င္း၊ ေနာက္ ေအာ္ဆိုရမယ္႔ေနရာေရာက္ေတာ႔မွာမို႔ အသက္ကိုရိႈက္သြင္းၿပီး မုဒ္အျပည္႔နဲ႔ဆိုမယ္မႀကံရေသးခင္မွာ ဘရိတ္ကို အျမန္အုပ္လိုက္ရတယ္။ လမ္းေလးရဲ႕ညာဘက္ကို ခ်ိဳးအေကြ႕၊ ကုန္းေပၚတက္ရတဲ႔ လမ္းက်ဥ္းေလးေပၚမွာ ကားတစ္စင္းနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ သြားဆိုင္မိတာ၊ ႏႈတ္ဖ်ားက ဆရာထီးေတာင္ ျပဴတင္းေပါက္ကေန ကသုတ္ကရက္ခုန္ဆင္းလို႔ ခ်ယ္ရီပြင့္ေၾကြပန္းေရာင္လမ္းကေလးေပၚကို ထြက္ေျပးလို႔ သြားေတာ႔တယ္။
“ခ်မ္း”….
မိဘအရိပ္အာ၀ါသကို စြန္႔ခြာလို႔၊ အနာဂတ္တြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ၾကီးမားစြာနဲ႔ ေယာင္ေနာက္ဆံထုံးပါ လိုက္လာခဲ႔တယ္။ ေမြးရပ္ေျမနဲ႔ အရာရာကြာျခားလြန္းတဲ႔ ကေနဒါဆိုတဲ႔ ႏိုင္ငံသစ္ႀကီးဟာလည္း ရင္သပ္ရႈေမာ အံ႔မခန္းျဖစ္ေစခဲ႔တယ္။ ေယာကၡမေတြရဲ႕ အျပင္အဆင္ေတြ၊ အေနအထိုင္ေတြဟာလည္း အထင္ႀကီးစရာျဖစ္ေနခဲ႔တယ္။ မိဘေတြ ေရြးေပးလိုက္တဲ႔ ခင္ပြန္းသယ္ေလာင္းဟာလည္း ရုပ္ရည္သန္႔ျပန္႔ေခ်ာေမာရုံမက စိတ္ေကာင္းႏွလုံးေကာင္းနဲ႔လည္း ျပည္႔၀ပုံရတယ္။ ကမၻာေက်ာ္ ႏိုင္ဂရာေရတံခြန္ႀကီး၊ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားတဲ႔ မဂၤလာပြဲနဲ႔္၊ အေရာင္တဖိတ္ဖိတ္ေတာက္ဟိုတယ္ႀကီးထဲက ပ်ားရည္ဆမ္းအသည္းပုံ ေရခ်ိဳးကန္ကိုလည္း အဲဒီေတာ႔မွ သူမ ျမင္ဖူးခဲ႔တယ္။ ငယ္ငယ္ကၾကားဖူးခဲ႔တဲ႔ ဒ႑ာရီပုံျပင္ထဲက မင္းသမီးေလးကို အရာရာျပည္႔စုံတဲ႔ မင္းသားေလးက ေခၚယူခ်ီးေျမွာက္လို႔ ခ်စ္ခင္စုံမက္စြာ ေပါင္းဖက္ေလသတည္းဆိုသလို သူ႔ဘ၀ဟာ ပန္းခင္းေလးေပၚမွာ ေလွ်ာက္လွမ္းလို႔ ပန္းေမႊ႔ယာေပၚအိပ္စက္ရေတာ႔မယ္။
ဒါေပမယ္႔ ….
“ခ်မ္း”ရဲ႕ လက္ေတြ႕ဘ၀ေလးက တစ္ဆစ္ခ်ိဳးသြားတဲ႔ အခါမွာေတာ႔ ….
ဒီအခ်ိန္ဆို ျမန္မာျပည္မွာ အ၀ါေရာင္ပန္းေတြ လိႈင္လိႈင္ပြင့္ဖို႔ အားယူေနၾကေလာက္ၿပီ..
အခ်ိဳ႕ေဒသေတြမွာဆို ဟိုမွာတစ္စု၊ သည္မွာတစ္ခဲ ပြင့္လို႔ေနၾကၿပီ…။
ငု၀ါနဲ႔ ပိေတာက္တို႔ လန္းရာေျမနဲ႔ အေ၀းႀကီးက…
မေလးဆီမွာေတာ႔ အ၀ါေရာင္ daffodil ပန္းေလးေတြက လိႈင္လိႈင္ပြင့္ေနၾကတယ္။
ဟိုတစ္ေန႔က မေလးေနတဲ႔ၿမိဳ႕ကေန တစ္နာရီခြဲေလာက္ေမာင္းရတဲ႔ ယူအက္စ္ဘက္က ၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕ကို မိသားစုနဲ႔ ေရာက္ခဲ႔တယ္..။
အဲဒီၿမိဳ႕ေလးက က်ဴးလစ္ပန္း ပြဲေတာ္လုပ္ေလ႔ရွိတဲ႔ၿမိဳ႕ေလးပါ။
သတင္းအတိုအထြာေလးေတြေ၀မွ်ခ်င္လို႔ပါ..။
ဟိုတစ္ေလာက ကေနဒါနဲ႔ယူအက္စ္ေရပိုင္နက္ၾကားမွာ လူသူမရွိတဲ႔ သေဘာၤႀကီးတစ္စင္း ေမ်ာေနတယ္။ လူေတြက Ghost ship ဆိုၿပီး စိတ္၀င္တစားနဲ႔ ျဖစ္ၾကတယ္။
ၾကာခဲ႔ပါၿပီ… ေရးခဲ႔တာ…။ ၂၀၀ရ တုန္းကပါ။
စိတ္ထဲမွာ ဒီစာေလး ေရာက္ေနတာလည္း ၾကာၿပီ။
ဒီေန႔ေတာ႔ ျပန္လည္ေ၀မွ်မယ္လို႔ ရည္ရြယ္ၿပီး တင္လိုက္ပါတယ္..။
ေရးတုန္းကေတာ႔ ဟာသ မေရးတတ္ေရးတတ္နဲ႔ ေရးလိုက္တာပါ..
ေ၀မွ်လိုတာကေတာ႔ ကြန္႔မင့္က ကဗ်ာေတြပါပဲ…။
သူတို႔ရဲ႕ လက္တမ္းကဗ်ာ ကေလာင္စြမ္းကို က်မ ကိုယ္တိုင္ႏွစ္သက္ျမတ္ႏိုးလြန္း၍ ျပန္လည္ေ၀မွ်လိုက္ပါတယ္ရွင္..။
စာစုအဆုံးမွာ ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီတုန္းက ဘေလာဂ္ေရးကာစ..ငယ္ၾကေသးတဲ႔ အရြယ္ေတြေပါ့.. (အခုလည္း အခ်ိဳ႕ကေတာ႔ ငယ္ပါေသးတယ္ :))
တစ္ကယ္ကေတာ႔ …
အခ်စ္နတ္ဘုရားလို႔ လူေတြကဆိုတဲ႔
ဗီးနပ္စ္ရဲ႕ ကိုယ္ေပၚမွာ…
အရွိန္ျပင္းျပင္းေပါက္ကြဲေနတဲ႔
မီးေတာင္ေတြကေတာ့
ေနရာအႏွံ႔ပဲေပါ႕ကြယ္ ……..
“ဟာ… ေတာ္စမ္းပါ အဘိုးႀကီးရာ၊ အိမ္မွာခ်က္တာေတာင္ ဒီထက္ေကာင္းေသးတယ္”
………
ေရႊေရာင္မိန္းကေလးရဲ႕ ႏွလုံးသားလြတ္လပ္ခြင့္ေနာက္ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လုိက္သြားမႈအဆုံးမွာ ………
ဒီအ၀တ္အစားေတြဟာ စစ္ႀကီးကာလအတြင္းက ဒီဇိုင္းေတြျဖစ္ပါတယ္။
ဒီဇိုင္နာေတြကေတာ႔ Chanel, Lanvin, Vionnet, Patou နဲ႔ Schiaparelli တို႔ရဲ႕ ဒီဇိုင္းေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။
စုေဆာင္းထားသူေတြကေတာ႔ Ivan Sayers နဲ႔ Claus Jahnke ဆိုသူေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
Ivan Sayers ဟာ ဖက္ရွင္သမိုင္းပညာရွင္ျဖစ္ပါတယ္။ UBC (Uni of BC) မွာ BA in Classical Studies နဲ႔ ၁၉၆၉ ခုႏွစ္မွာ ဘြဲ႔ရပါတယ္။ သမိုင္းထဲက ၀တ္စုံေတြကို စုေဆာင္းသူမို႔ သူ႔ရဲ႕ အိမ္ခန္းသုံးခန္းပဲ ရွိတဲ႔ ဗင္ကူးဗားၿမိဳ႕တိုက္ခန္းေလးထဲမွာ ဒီလို၀တ္စုံေတြ ေနရာမလပ္ရွိေနလို႔၊ ထမင္းစားခန္းထဲမွာပဲ အိပ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္ရွင္။
![]()
မုန္႔ဟင္းခါး ဘယ္လိုခ်က္တယ္ဆိုတာ …
မေလးထက္ ခ်က္တတ္သူေတြျဖစ္ၾကလိမ့္မွာျဖစ္လို႔
နည္းကို ေျပာစရာမလိုေပမယ္႔ …
ေ၀မွ်ခြင့္ျပဳပါ…
သုံးခါေျမာက္စမ္းခ်က္ၿပီးမွေ၀မွ်တာပါ။ အေျခအေနေကာင္းတယ္ထင္တာပါပဲ.. ။
ထုံးစံအတိုင္း .. ငါးခူ၊ စပါးလင္၊ ဂ်င္း၊ ၾကက္သြန္ဥနီ (အႀကီး + အေသး)၊ ဥျဖဴ၊ ငွက္ေပ်ာအူ၊ စပါးလင္၊ နံနံပင္၊ သံပုရာသီး စသျဖင့္..
“ျမန္မာေတြနဲ႔ မေပါင္းဘူး။ ျမန္မာေတြနားသြားရင္ သူတို႔ရဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္ဟာ အပ်က္သေဘာကိုေဆာင္တဲ႔၊
ဆုတ္ယုတ္မႈသေဘာကိုေဆာင္တဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္ျဖစ္တယ္၊ သူတို႔နားကို သြားလိုက္တာနဲ႔ကို ေမွာင္သြားသလိုပဲ”

ေကာင္းကင္ကို လည္ျပန္ေမာ႔ၾကည္႔ေတာ႔
ညဥ္႔အေမွာင္ထဲ
ေခါက္တုံ႕ေခါက္ျပန္နဲ႔
ေတာက္ေနတဲ႔ တိမ္ေတြ။
ေဆာင္းႏွင္းစက္တို႔ကလည္း
လမင္းကို ခ ယ
တသသ နဲ႔
ခပ္ဖြဖြ နမ္းတယ္။
“ငါ မၿပဳံးတတ္ေတာ႔တာ ၾကာၿပီ” လို႔
ႏွင္းလမင္း က
ေျမျပင္ကို ငုံ႕ၾကည္႔ရင္း
ခပ္တင္းတင္းဆိုတယ္။
ေရခဲရိုက္သစ္ရြက္ေတြၾကား
ငွက္ခါးတစ္ေကာင္က နားတယ္။
ေျခရာမဲ႔ ႏွင္းျပင္ႀကီး
အထီးက်န္ ႀကိဳးတန္းနဲ႔
လမ္းေပ်ာက္ေနတဲ႔ ေတာက္တဲ႔
ဘ၀ကို ငဲ႔ကြက္
လွည္႔ကြက္လို ကုတ္တြယ္ထားတယ္။
လမင္းကို ေမာ႔ၾကည္႔ေတာ႔
မၿပဳံးတတ္ေတာ႔ပါဘူး ဆိုတဲ႔ ႏွင္းလမင္း က
ဖြဖြေလး ၿပဳံးေနတယ္
အနားက ၾကယ္ကေလးကိုပါ။
ေအးခဲေနတဲ႔ ေျမျပင္ဟာ
ေရခဲရိုက္သစ္ရြက္တစ္ရြက္
၀န္တိုမႈ အပိုင္းအစ
သံဆူးႀကိဳးေပၚက စီးေမ်ာတဲ႔ လေရာင္
လြင္တီးေခါင္ အလြမ္းေတြကို
နူးည႔ံမႈကင္းစြာနဲ႔ပဲ
လက္ဖ၀ါးထဲ ထည္႔ေခၽြလိုက္တယ္။
လွလြန္းတဲ႔ ႏွင္းလ ကို
စိတ္နာနာနဲ႔ ေမာ႔ၾကည္႔ေတာ႔
မၿပဳံးတတ္ေတာ႔ပါဘူး ဆိုသူ ႏွင္းလမင္းႀကီးကေတာ႔
…
အနားက ၾကယ္ကေလးကို
ကပ္ကပ္ၿပီးေတာ႔ …
တဖ်တ္ဖ်တ္ရယ္ေပါ့ကြယ္…။
အခုလာမယ္႔ ၂ရက္မွာ ျပည္႔မယ္႔ လ “snow moon” ကို အမွတ္တယ ကဗ်ာဖြဲ႔ၾကည္႔ပါတယ္ရွင္ …
ဓာတ္ပုံကိုေတာ႔ နကၡတ္ဆိုက္ဒ္တစ္ခုက ရပါတယ္။
P Please consider the environment before printing this page
ဒီေန႔ ၾကာဇံဟင္းခါး စမ္းခ်က္ၾကည္႔ပါတယ္..
အရင္ဆုံး ၾကာဇံ၊ မိႈေျခာက္၊ ပန္းေျခာက္ေတြကို ေရစိမ္ထားပါတယ္။
တစ္ကယ္ဆိုရင္ ….
ပန္းကေလးေတြကို ခ်စ္ရျခင္းသာလွ်င္….
အတၱကင္းပါတယ္…
သူတို႔ ေၾကြႏြမ္းလို႔ မသြားခင္ အထိေပါ႔ကြယ္….
ပု႑ရိက္ပန္းနီနီေလးေတြက မိုးေငြ႔ေအာက္မွာ ယိမ္းကေနသည္။ အရြက္စိမ္းကေလးေတြက မိုးစက္ေလးေတြကို တျမတ္တႏိုး ထမ္းဘိုးလို႔ထားသည္။ မိုးရြာၿပီးစလမ္းမေပၚမွာ “မုန္း” လွမ္းေလွ်ာက္လာရင္း မ်က္လုံးေတြက ပန္းနီနီေတြဆီမွာ တရစ္၀ဲ၀ဲ။ ဒီပန္းေလးေတြကို အညွာကခ်ိဳးၿပီး ရိုးတံေလးကို ႏႈတ္ခမ္းမွာေတ႔ၿပီး စုတ္ယူလိုက္လွ်င္ ခ်ိဳၿမိန္တဲ႔ ပန္း၀တ္ရည္ေလးေတြက လွ်ာေပၚမွာ စီးေမ်ာသြားတတ္သည္။
♥♫ ♥♫
ထမီကို စုကိုင္ၿပီး ကနစိုးပင္ႀကီးနားက ေရနီေျမာင္းမွတဆင့္ လမ္းမႀကီးေပၚကို ခုန္ေက်ာ္ရန္ အရွိန္ယူေနေသာ “မုန္း” မ်က္စိက ေျမာင္းထဲကို ၾကည္႔ျဖစ္ေအာင္ ၾကည္႔လိုက္မိေသးသည္။ ေျမာင္းထဲက ညစ္ေပေနေသာေရေတြဟာ ဘယ္တုန္းကမွလြတ္လပ္စြာ စီးဆင္းမႈ မရွိ။ ေရစီးမႈ နည္းသည္႔ဒီေျမာင္းကို ရွင္းမည္႔သူလည္း မရွိသျဖင့္ ေျမာင္းပုပ္နံ႔ခပ္သင္းသင္းကို ရတတ္ေသာ္လည္း ပတ္၀န္းက်င္ကလူေတြက ဒီေျမာင္းနံ႔ကို ရိုးအီေနၾကၿပီ။ ေျမာင္းထဲမွာ ကတၱီပါဖိနပ္ေဟာင္းတစ္ဘက္က ေပါေလာေပၚေနေသး၏။ ေရစီးေႏွးလို႔လား၊ ေအာက္မွာတစ္ခုခုနဲ႔ ၿငိတြယ္ေနလို႔လား၊ ဖိနပ္ဟာ ဒီနားမွာပဲ ေသာင္တင္ေနသည္မွာ လႏွင့္ခ်ီေနေလာက္ၿပီ။ “မုန္း” ေျမာင္းကိုခုန္ေက်ာ္လိုက္ေတာ႔ ဖားတစ္ေကာင္က လန္႔ၿပီး ေရေအာက္ငုပ္သြားသည္။ “ပလုံ” ဟုေတာင္ အသံျမည္သြားေသးသည္။ “မုန္း” ၿပဳံးလိုက္၏။
“အနည္းဆုံး ဖား တစ္ေကာင္ကေတာ႔ ငါ့ကို ေၾကာက္ေသးတယ္”
♥♫ ♥♫
၂၀၁၂ ရဲ႕ နကၡတ္တာရာ ျပကၡဒိန္ပါ…
ေနၾကတ္၊ လၾကတ္မည္႔ ရက္ေတြနဲ႔ ၾကယ္ေတြေၾကြမယ္႔ ရက္ေတြကို စိတ္၀င္စားသူေတြတြက္…
ေျမပုံ၊ဓာတ္ပုံအခ်ိဳ႕ရွာေဖြၿပီး ေ၀မွ်ေပးထားပါတယ္ရွင္။
ကင္မရာ၊ မွန္ဘီလူး၊ မွန္ေျပာင္းေတြ မလိုပါဘူး။ သာမန္မ်က္စိနဲ႔ ျမင္ရမယ္႔ အရာေတြပါပဲ…
Enjoy this beautiful sky!!
ဒီေန႔ကေတာ႔ အရာရာသာယာလွပလို႔ေနပါတယ္…
နံနက္ခင္းကတည္းက ေတာင္တန္းေတြက ပိုၿပီး ျပာလြင္ေနသလိုလို…
ျမစ္ေရျပင္ကလည္း ပိုၿပီးေတာက္ေနသလိုလို….
အရာရာဟာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔ ျပည္႔၀ေနသလိုလို…