တစ္ကယ္ကေတာ႔ ထင္းရူးပင္မ်ားဟာ gymnosperms မ်ားျဖစ္တဲ႔အတြက္ အပြင့္မပြင့္ပါဘူး။
တင္စားၿပီးေခၚတာပါ..
အစိမ္းရြက္ေတြေပၚက ထင္းရူးသီးကေလးေတြဟာ အလြန္ပဲစိတ္၀င္စားစရာေကာင္းပါတယ္……။
ထင္းရူးပင္တစ္ပင္ေပၚမွာ.. ထင္းရူးသီးအဖိုနဲ႔ အမ ရွိပါတယ္။ ထင္းရူးသီးအဖိုေတြကေတာ႔ နိမ္႔တဲ႔အကိုင္းမွာ ရွိေလ႔ရွိၿပီး ထင္းရူးသီးအမ ကေတာ႔ ျမင့္တဲ႔အကိုင္းေတြမွာ ရွိေလ႔ရွိပါတယ္။ ထင္းရူအဖိုသီးေတြရဲ႕ သက္တမ္းကေတာ႔ တိုတတ္ပါတယ္။ အမသီးေတြကေတာ႔ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ပိုရွည္ၿပီး အရြယ္အစားလည္း ပိုႀကီးပါတယ္။ အဖုိထင္းရူးသီးထဲက အလြန္ေသးငယ္တဲ႔ ၀တ္မႈန္ေလးေတြ လြင့္ထုတ္ၿပီးရင္ေတာ႔ ထင္းရူးသီအဖိုဟာ ေၾကြပ်က္သြားပါေတာ႔တယ္။ ေလနဲ႔လြင့္လာတဲ႔ ၀တ္မႈန္ေလးေတြဟာ အမထင္းရူးသီးရဲ႕ အေၾကးခြံထဲမွာ သေႏၵေအာင္ပါတယ္။ အခ်ိန္တန္တဲ႔အခါ ထင္းရူးသီးအမဟာ သူရဲ႕ အေၾကးခြံေတြကို တလႊာခ်င္းစီဖြင့္ခ်ၿပီး ထင္းရူးေစ႔ကေလးေတြကို ႀကဲခ်လိုက္ေတာ႔တာပါပဲ… ၿပီးေတာ႔သူလည္းပဲ ေျခာက္ၿပီး ေသဆုံးသြားေတာ႔တာပါပဲ။
ဒီထင္းရူးသီးေလးဆုိရင္လည္း အခုလိုစိမ္းစိမ္းစိုစိုေလးနဲ႔ လွသလို….
ပြင့္သြားေတာ႔လည္း ပန္းေျခာက္ကေလး ကပ္ထားသလို လွေနတာပါပဲ…..
မေလးရွားမွာ ထုတ္ေ၀ေသာ ျမန္မာဂ်ာနယ္တစ္ခုျဖစ္တဲ႔ ျမန္မာ႔စတိုင္ဟာ ခုဆိုရင္ အမွတ္စဥ္ ၃ အထိေရာက္လာၿပီျဖစ္ပါတယ္။
စာေပျမတ္ႏိုးတဲ႔ စိတ္နဲ႔ ဒီဂ်ာနယ္ျဖစ္ေျမာက္ေရးတြက္ အခက္ခဲေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးၾကားက ႀကိဳးပမ္းလာၾကတာ.. လိုအပ္တာေလးေတြကို ပိုမိုေကာင္းမြန္ေအာင္…
ေနာက္ၿပီး…. ျမန္မာ႔စတိုင္ဆိုတဲ႔ အမည္နဲ႔လည္းလိုက္ေအာင္ ေနာင္လာမယ္႔ လ ေတြမွ စၿပီး…. ထိန္းသိမ္းသြားမယ္လို႕ စီစဥ္သူမ်ားက ဆိုပါတယ္လို႔… စကားပါးလိုက္ပါတယ္ရွင္..။
လူ႔ သေဘာသဘာ၀အရ ရုပ္ရည္သန္႔ျပန္႔ၿပီး အသားျဖဴသူေတြ ကို ခင္မင္ရင္းႏွီးခ်င္ၾကတယ္။ အသားျဖဴျဖဴေခ်ာေခ်ာနဲ႔ ရုပ္ရည္ခန္႔ညားတဲ့ သူေတြကို စိတ္သေဘာထား ပိုေကာင္းတယ္လို႔လည္း သတ္မွတ္တတ္ၾက တယ္။ အသားအေရာင္ပိုျဖဴလို႔ ပိုသန္႔တယ္ရယ္လို႔ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္က သတ္မွတ္လိုက္လို႔ လူမႈေရးနယ္ပယ္မွာ အလိုလိုျမင့္တက္သြားတတ္တဲ့ အဲဒီ့သူေတြဟာ ပညာေရး၊ စီးပြားေရးနယ္ပယ္၊ လုပ္ငန္းခြင္ေတြမွာလည္း ေအာင္ျမင္မႈ ပိုရတတ္ၾကပါတယ္။
“အာဖရိကတိုက္ႀကီးက ေၾကာက္စရာႀကီးေနာ္.. လူမည္း ၉၀%ႏႈန္းေတာင္ရွိတယ္” ဆိုတဲ႔ စကားကို ကၽြန္မ ၾကားရတတ္ေပမယ့္ “ဥေရာပ တို႔ ေျမာက္အေမရိကတိုက္ႀကီးတို႔က ေၾကာက္စရာႀကီးေနာ္.. လူျဖဴေတြ နည္းတာမဟုတ္ဘူး” ဆိုတဲ႔ စကားကိုေတာ႔ မၾကားရတတ္ပါဘူး။ ျမန္မာ စကားမွာေတာင္မွ “လွပ်ိဳျဖဴ” ဆိုတဲ့ စကားသာရွိၿပီး “လွပ်ိဳညိဳ” ၊ “လွပ်ိဳ မည္း” ဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းမ်ိဳး ဒီေခတ္မွာေတာင္ မရွိေသးပါဘူး။ လူျဖဴေတြ ရဲ႕ အားကစားေတြျဖစ္ခဲ့တဲ့ တဲနစ္၊ rugby နဲ႔ cricket ေဂါက္သီးတို႔ဟာ ဆို ရင္လည္း (ေပၚေပၚထင္ထင္မဟုတ္ေပမယ့္) အထက္တန္းလႊာ ကစားနည္း ေတြအေနနဲ႔ သတ္မွတ္တတ္ၾကပါေသးတယ္။
အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွာဆိုရင္ စည္းစနစ္တက်နဲ႔ ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ baseball အဖြဲ႕ေတြထဲမွာ လူမည္းေတြဟာ ပါ၀င္ကစားခြင့္မရွိခဲ့ပါဘူး။ အဲ သလိုလူမည္းေတြ ပါ၀င္ကစားလို႔ မရေအာင္ baseball color line ဆိုတာ နဲ႔ တားျမစ္ထားခဲ့ဖူးတယ္။ လူမည္းေတြဟာ တရားမ၀င္ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့၊ လူေရွ႕မွာ ယွဥ္ၿပိဳင္ခြင့္မရတဲ့ အသင္းေတြမွာပဲ ကစားခြင့္ရခဲ့တယ္။ လူျဖဴ ေတြရဲ႕baseball အသင္းေတြမွာ အသားအေရာင္အနည္းငယ္လတ္တဲ့ လူ နီ အင္းဒီးယန္းေတြ၊ ဟစ္ပဲနစ္ေတြနဲ႔ ဟာ၀ိုင္ရီလူမ်ိဳးေတြ ပါ၀င္ကစားခြင့္ ရခဲ့ေပမယ့္ လူမည္းေတြဟာ ေျခခ်ခြင့္ မရခဲ့ပါဘူး။ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္မွာမွ ဂ်က္ ကီေရာ္ဘင္ဆင္ဆိုတဲ့ လူမည္းအားကစားသမားဟာ Brooklyn Dodgers မွာ စတင္ပါ၀င္ကစားခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။
ယခုလို လူေတြကို အသားအေရာင္ေပၚမွာမူတည္ၿပီး ခြဲျခားဆက္ ဆံတတ္ၾကတာ ႏိုင္ငံတိုင္းမွာ သိသိသာသာျဖစ္ေစ၊ မသိမသာျဖစ္ေစ ရွိ တတ္ၾကေပမယ့္ ေတာင္အာဖရိကရဲ႕ အသားအေရာင္ခြဲျခားမႈကေတာ့ အ လြန္ဆိုး၀ါးတဲ့ သမိုင္းတစ္ခုအေနနဲ႔ တည္ရွိေနခဲ႔ပါတယ္။
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
ေနေရာင္ျခည္ႏုက ေမပယ္ရြက္ေတြၾကားကေနၿပီး ဒီေရကန္ႀကီးေပၚကို တိုး၀င္စီးေမ်ာလာေနတယ္…။
ေလေျပေတြတိုက္ခတ္လိုက္ေတာ႔ ကိုယ္႔ရဲ႕ လက္တံစိမ္းစိမ္းေတြက ယိမ္းႏြဲ႕လႈပ္ခတ္သြားတယ္။ အသံေတြေတာင္ တရွဲရွဲျမည္သြားလိုက္ေသးတယ္။ ေရညွိစိမ္းေတြ ယွက္သန္းေနတဲ႔ ေရမ်က္ႏွာျပင္ေပၚမွာ ေရပိုးေကာင္ကေလးေတြ ေျပးလႊားေဆာ႔ကစားေနၾကေလရဲ႕။ ကန္စပ္က ဘဲငန္းေပါက္စေလးေတြကေတာ႔ သူတို႔ရဲ႕ႏႈတ္သီးေလးေတြကို အေတာင္ပံထဲ ကြယ္၀ွက္လို႔ ငိုက္ျမည္းေနၾကတယ္။ ကန္စပ္ေက်ာက္တုံးေပၚမွာ လိပ္ကေလးတစ္ေကာင္ ေနပူစာလႈံဖို႔ အဆင္သင့္ျပင္ေနၿပီ။ ေရကန္ေထာင့္ၾကာရြက္ေတြေပၚမွာေတာ႔ ညကတည္းက အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ႔ ပိုးေကာင္တစ္ေကာင္ကို လွမ္းျမင္ေနရတယ္။
ေနေရာင္ျခည္ေတြ စူးရွလာတာနဲ႔အမွ် တိတ္ဆိတ္ေနတဲ႔ ေရကန္ပတ္လမ္းတေလွ်ာက္ ျဖတ္သြားျဖတ္လာလူေတြရဲ႕ အသံေတြ၊ ကန္စပ္ေပၚမွာအေျပးေလ႔က်င့္သူေတြရဲ႕ ေျခသံေတြနဲ႔ စည္ကားလို႔လာေနတယ္။ ေန႔လည္ပိုင္းေတြဆိုရင္ေတာ႔ ကန္စပ္နားက ခုံတန္းေတြေပၚမွာ အနီးအနားရုံးေတြက ရုံးသူ၊ ရုံးသားေတြ ေန႔လည္စာ လာစားတတ္ၾကတယ္။ အခ်ိဳ႕ကလည္း စာအုပ္တစ္အုပ္၊ ေပါင္မုန္႔ယိုသုတ္တစ္ခ်ပ္နဲ႔႔။ အခ်ိဳ႕ကလည္း ေနကာမ်က္မွန္တစ္လက္၊ အိုင္ေပါ့ အိတ္ေဆာင္ ေတးသီခ်င္းဖြင့္စက္နဲ႔။ အခ်ိဳ႕ကလည္း တစ္ေယာက္တည္းေတြးေငးလို႔၊ အခ်ိဳ႕ကလည္း အေဖာ္မ်ားနဲ႔့ စကားေဖာင္ဖြဲ႔လို႔။
ကန္ႀကီးကို အမွီသဟဲျပဳၿပီး ရွင္သန္ရပ္တည္ေနၾကတဲ႔ ကန္စပ္က ျမက္ရွည္ပင္ေတြ၊ ကန္ပတ္ပတ္လည္က ေရာင္စုံပန္းေတြနဲ႔ ကိုယ္႔လိုအျခားသစ္ပင္ႀကီးေတြ၊ ကန္စပ္က ေရဘဲေလးေတြ၊ ကန္ေပၚက ပုဇဥ္းကေလးေတြ၊ ကန္ထဲက လိပ္ကေလးေတြ၊ ငါးကေလးေတြ နဲ႔ ၾကာရြက္ၾကာပန္းေတြက ကန္နားကိုလာသမွ် လူေတြ၊ ရုံးသူ၊ ရုံးသားေတြကို စိတ္ၾကည္လင္ခ်မ္းေအးမႈ ေပးေနတာကေတာ႔ အမွန္ပဲ။
“ပန္းေတြကလွလိုက္တာေနာ္…”
“ေလေတြက လတ္ဆတ္ေနတာပဲ….”
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
ႏွင္းရိပ္ရီေ၀ေ၀ၾကားမွာ ေငြလက ခပ္တိုးတိုးသာေနသည္။ ထင္းရူးပင္ဖ်ားေတြက လရိပ္ေအာက္မွာ ငိုက္ျမည္းေနသည္။ မီးဖိုေခ်ာင္ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ လရိပ္က အရည္ေပ်ာ္ၿငိမ္သက္လို႔..။ သူ.. ေသာက္လက္စေရခြက္ကို အိပ္ခ်င္မူးတူးျဖင့္ ပန္းကန္ေဆးေၾကြခြက္ထဲ ထည္႔လိုက္စဥ္ မီးဖိုတံခါးက ျဖည္းျဖည္းဖြင့္လာသည္။
“မအိပ္ေသးဘူးလား..ေမာင္ေတာင္ တေရးႏိုးလာၿပီ၊ ဆံပင္ေတြလည္း ႏွင္းရည္ေတြစိုလို႔ပါလား”
“လသာလြန္းလို႔ ထြက္ရိုက္တာ”
“အိပ္သင့္ၿပီေနာ္၊ မနက္က် မထႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနဦးမယ္”
“လူ႔ဘ၀က တိုတိုေလး၊ လသာညေတြကလည္း ေရတြက္လို႔ေတာင္ ရလို႔ပါ”
“ဆံပင္ေတြအေျခာက္ခံဦး၊ အိပ္ေရးေတြပ်က္လို႔လည္း မ်က္တြင္းေတြ မည္းလာေနၿပီ”
“ဟင္.. ဟုတ္လို႔လား”
“ဟုတ္တယ္.. အနည္းဆုံး ခုနစ္နာရီေတာ႔ အိပ္သင့္တယ္”
“တစ္ေန႔ကို လူတစ္ေယာက္က ေျခာက္နာရီထက္ ပိုအိပ္ရင္ျဖစ္ျဖစ္ ေလ်ာ႔ၿပီးအိပ္ရင္ျဖစ္ျဖစ္ အသက္တိုတတ္တယ္တဲ႔။ ေမာင္လည္း သတိထားဦး၊ တစ္ခ်ိန္လုံး အိပ္ခ်ည္းပဲ ေနေနတာပဲ၊ အသက္တိုေနဦးမယ္ေနာ္.. ဟြန္း”
ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ သူမ.. အခန္းထဲ ၀င္သြားၿပီး တံခါးကို ပိတ္သြားေတာ႔ သူလည္း သူ႔အခန္းထဲ ၀င္သြားေတာ႔သည္။
%%%%%%%
နံနက္ခင္း ေနေရာင္ျခည္က ေတာက္လက္ေနသည္။ စားပြဲေပၚမွာ နံနက္စာပူပူေႏြးေႏြးက စားပြဲေပၚမွာ အဆင္သင့္။ သူ… ေကာ္ဖီကိုငွဲ႔အၿပီး အိမ္ေရွ႕တခါးက ညင္ညင္သာသာပြင့္လာသည္။ အားကစား၀တ္စုံႏွင့္ သူမ၏ ေကာက္ေၾကာင္းတို႔ ေနေရာင္ျခည္ၾကားက တစ္ခ်က္လွမ္းၾကည္႔လိုက္သည္။ မီးဖိုေခ်ာင္ေကာင္တာေပၚက သူမအတြက္အဆင္သင့္ေကာ္ဖီခြက္ကို ယူၿပီး သၾကားဗူးနားကို သူမ ကပ္သြားသည္။ တစ္ဇြန္း၊ ႏွစ္ဇြန္း၊ သုံးဇြန္း…။
“ေတာ္ေလာက္ၿပီထင္တယ္။ ဒီေလာက္ သၾကားေတြေသာက္ေနတာ၊ နည္းတဲ႔သၾကားေတြမဟုတ္ဘူးစားတာ၊ ဒီၾကားထဲ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ကလည္း စားတာသိပ္နည္းတယ္.. antioxidant မ်ားမ်ားစားရေတာ႔မယ္လို႔ ေျပာေနတယ္”
သူမ ဘာတစ္ခြန္းမွ ျပန္မေျပာဘဲ ငုတ္တုပ္ထိုင္ၿပီး ေကာ္ဖီကို ငုံ႔ေသာက္ေနသည္။
“ေရာ႔.. ဒီမွာ မုန္လာဥနီစား”
“………………….”
“ဘယ္ေတြေရာက္ခဲ႔လည္း၊ ပန္းျခံဘက္သြားတာလား၊ ပင္လယ္ဘက္ကိုသြားတာလား”
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
ကိုယ္ပိုင္တဲ႔ ….ယဥ္ေက်းမႈ
ကိုယ္ပိုင္တဲ႔… စာ
ကိုယ္ပိုင္တဲ႔….စကား
ကိုယ္ပိုင္တဲ႔….အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႔
ကိုယ္ပိုင္တဲ႔….အေတြးေတြ အဓြန္႔ရွည္ဖို႔
ေသြးေခၽြးေတြနဲ႔ရင္း
အသက္နဲ႔ သူတို႔ လမ္းခင္းခဲ႔ၾကတယ္။
အခုေတာ႔….
ကိုယ္ပိုင္တဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈ..
ပီပီျပင္ျပင္ ဘယ္သူဆက္ျပဳစုမွာလည္း
ဖန္သားျပင္ေပၚမွာပဲ က်င္လည္ေနေတာ႔တဲ႔ စာနဲ႔
ေန႔စဥ္ေတာင္ မွန္မွန္ မေျပာႏိုင္ေတာ႔တဲ႔…ေမြးရာပါ.. စကားလည္း
တစ္ျဖည္းျဖည္း ေအးခဲသြားမယ္ထင္ရဲ႕ကြယ္..။
ဒီလိုနဲ႔…
သူမ်ားအုပ္ခ်ဳပ္မႈေတြေအာက္မွာ ေမြ႔ေပ်ာ္
ျပည္ေတာ္ကို အေ၀းကလြမ္း
ဘ၀လမ္းေတြေပၚက
စမ္းတ၀ါး၀ါး ကိုယ္တို႔ေတြကို..
ဗိုလ္ခ်ဳပ္သာ ျမင္မယ္ဆိုရင္…
ဗိုလ္ခ်ဳပ္သာ..
ျမင္မယ္..
ဆိုရင္….
Underdog မ်ားကို အားေပးခဲ႔ေတာ႔လည္း underdog မ်ားမို႔လို႔ မနိုင္ခဲ႔ပါဘူး။ အခု underdog မဟုတ္တဲ႔ ဂ်ာမဏီကို အားေပးျပန္ေတာ႔လည္း အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ တစ္ေယာက္ ေရဘ၀ဲေလးကိုေတာင္ ရႈံးပါေတာ႔တယ္။
ပြဲစတာနဲ႔ကို စပိန္ကို ေၾကာက္ေနပုံရတဲ႔ ဂ်ာမဏီ ကိုၾကည္႔ၿပီး အားမလိုအားမရျဖစ္ပါတယ္။ ပြဲစၿပီး ေလးမိနစ္ေလာက္မွာလည္း ကြင္းလယ္ကို လူတစ္ေယာက္က ေျပး၀င္လာပါေသးတယ္။ လုံၿခဳံေရးေတြက သူ႔ကို ဆြဲေခၚသြားၿပီး မ ထုတ္သြားရပါတယ္။
အဲဒီလူက က်မ ငယ္ငယ္တုန္းက စိတ္ကူးခဲ႔သလို ကမၻာ႔ဖလားက်င္းပတဲ႔ ေဘာလုံးကြင္းျမက္ခင္းျပင္ကို ထိၾကည္႔ခ်င္တယ္နဲ႔ တူပါတယ္။ ခုႏွစ္ႏွစ္သမီးအရြယ္တုန္းက တိုင္းနဲ႔ျပည္နယ္ေဘာလုံးပြဲတစ္ခုမွာ၊ ေအာင္ဆန္းကြင္းထဲက ျမက္ခင္းေတြကို ၾကည္႔ၿပီး “ကမၻာ႔ဖလားက်င္းပတဲ႔ ကြင္းေတြထဲက ျမက္ခင္းျပင္ေတြကေတာ႔ ကတၱီပါခင္းႀကီးလိုေခ်ာအိနူးညံ႔ေနလိုက္တာ.. သမီးတို႔ ေအာင္ဆန္းကြင္းက ျမက္ေတြက အဲသလို စိမ္းစိမ္းစိုစို ဘာလို႔ မျဖစ္တာလည္းဟင္” လို႔ ေဖေဖ႔ကို ေမးခဲ႔တုန္းက ေဖေဖက ၿပဳံးပဲေနခဲ႔တယ္။ ေျပာရင္းႏွင့္ ေအာင္ဆန္းကြင္းဘက္ ေရာက္သြားလို႔ ကမၻာ႔ဖလားဘက္ ျပန္လွည္႔ပါမယ္….။
ဂ်ာမဏီနဲ႔စပိန္ပြဲရဲ႕ ပထမ၄၅ မိနစ္ပိုင္းမွာ ကန္တဲ႔သူေတြအတြက္ကေတာ႔ အႀကိတ္အနယ္ျဖစ္ေပမယ္႔ ၾကည္႔ရသူအတြက္ကေတာ႔ (က်မအတြက္) ပ်င္းေျခာက္ေျခာက္နဲ႔ စိတ္၀င္စားစရာ မေကာင္းလွပါဘူး။ ဂ်ာမန္ေတြကေတာ႔ သိသိသာသာပဲ စပိန္ေတြကို ေၾကာက္ေနပုံရတယ္။ ပထမပိုင္းမွာ ေဘာလုံးဟာ စပိန္ေတြရဲ႕ ေျခထဲမွာပဲ ရွိေနခဲ႔တယ္။ ပထမပိုင္း ပြဲၿပီးခါနီး ၄၃ မိနစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္မွာ ဂ်ာမန္ကစားသမား Mesut Özil ပယ္နယ္တီ စည္းထဲမွာ စပိန္ေတြတြန္းလို႔ လဲက်သြားေပမယ္႔ ဒိုင္လူႀကီးက ပယ္နယ္တီကို မေပးလိုက္ပါဘူး။ ေပးလိုက္ရင္ ပြဲက တစ္မ်ိဳးတစ္ဖုံျဖစ္သြားႏိုင္တယ္ (ဂ်ာမဏီအားေပးသူမို႔ ဂ်ာမဏီဘက္မွာ ေျပာျခင္းပါ :D) ပြဲတစ္ပြဲလုံးမွာလည္း Mesut Özil တစ္ေယာက္ေလာက္ပဲ အားသြန္ခြန္စိုက္ ႀကိဳးစားေနရတဲ႔ ပုံေပါက္ေနပါေတာ႔တယ္။ က်န္သူေတြဟာ သူ႔ေလာက္ မေျပးႏိုင္ေတာ႔သလို ျဖစ္ေနပါေတာ႔တယ္။ ဂိုးတိုင္နားေရာက္ရင္ သူ တစ္ေယာက္ပဲရွိၿပီး က်န္တဲ႔ ဂ်ာမန္ေတြ တစ္ေယာက္မွ ပါမလာေတာ႔ဘူး။
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
ဒီႏွစ္ေႏြရာသီဟာ အျခားႏွစ္ေတြနဲ႔ မတူ ေအးစိမ့္စိမ့္နဲ႔ စိတ္အလိုမက်ဖြယ္ ေကာင္းလြန္းလွသည္။
ဇူလိုင္ ရ ရက္…..။
ေကာင္းကင္မွာ တိမ္မွ်င္ တစ္စတစ္ေလေတာင္ မရွိ.. ၾကည္လင္လြန္းလွသည္။ အပူခ်ိန္ကလည္း ၂၀ဒီဂရီနီးပါးအထိ တက္လာသည္မို႔ ေက်းငွက္ကေလးေတြကလည္း ျမဴးတူးလာၾကသလို.. ပန္းရနံ႔ေတြကလည္း ေမႊးပ်ံ႕လို႔လာေနၾကသည္…။
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
တစ္ကယ္ဆို…အနက္ေရာင္ၾကယ္ပြင့္မ်ားႏွင့္အတူ ငိုျခင္းခ်ျခင္းလို႔သာ ေခါင္းစဥ္တပ္လိုက္ခ်င္ပါေတာ႔တယ္…။
ေသာၾကၤာေန႔က ဂါနာနဲ႔ ဥရုေဂြးတို႔ ၁-၁နဲ႔ သေရက်ေနတုန္း…… ဥရုေဂြးရဲ႕ Luis Suarez ဟာ ပြဲမၿပီးခင္ မိနစ္ပိုင္းေလးအလိုမွာ ဂါနာကန္သြင္းလိုက္တဲ႔ ေဘာလုံးကို ဂိုးတိုင္ေရွ႕တည္႔တည္႔ကေန လက္နဲ႔ ပုတ္ထုတ္လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ႔ မသိမသာ ေခါင္းနဲ႔ပုတ္ထုတ္သလို ဟန္ေဆာင္လိုက္ေသးတယ္။
Luis Suarez အနီကပ္ရၿပီးထြက္သြားရတယ္။ ဒိုင္လူႀကီးက ဂါနာကို ပယ္နယ္တီအခြင့္အေရး ေပးေပမယ္႔ ဂိုးတိုင္ကိုထိၿပီး ဂါနာေတြ ဂိုးမ၀င္ခဲ႔ပါဘူး။ဒိုင္လူႀကီးမွာ ဂိုး ေပးႏိုင္တဲ႔ အခြင့္အေရးရွိတယ္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလိုက္မလည္း။ ဂါနာေတြရဲ႕ ကန္ခ်က္ဟာ ဘယ္ေလာက္ျပင္းသလည္း လူတိုင္းျမင္ပါတယ္။ ညစ္တီးညစ္ပတ္နဲ႔ ဥရုေဂြးဟာ ကိုးရီးယားကိုလည္း ရႈံးခါနီးကို ျဖစ္ခဲ႔ပါေသးတယ္။ အခုလည္း Luis Suarez က လက္နဲ႔ကာၿပီး စည္းမ်ဥ္းခ်ိဳးေဖာက္ေပမယ္႔လည္း အဂၤါေန႔မွာကစားမယ္႔ ေဟာ္လန္နဲ႔ပြဲမွာပဲ ကစားခြင့္ ပိတ္ခံရတယ္။ တစ္ကယ္လို႔ ဖိုင္နယ္ထိတက္မယ္ဆို ဇူလိုင္၁၁ကစားပြဲမွာ ပါ၀င္ကစားခြင့္ရွိဦးမယ္လို႔ ဆိုေနၾကပါတယ္။
ကံဆိုးတဲ႔ ဂါနာေတြကေတာ႔ penalty shoot-out မွာ ဥရုေဂြးကို ရႈံးနိမ္႔ခဲ႔ေတာ႔တာပါပဲ။ ကစားကြင္းျမက္ခင္းျပင္ေတြေပၚမွာ ခ်ဳံးပြဲခ်ငိုတဲ႔ ဂါနာေတြအတြက္ အလြန္ကို ရင္နာပါတယ္။ အာရွၿပီးရင္ အာဖရိကကို အားေပးပါတယ္။ တစ္ခါလာလည္း ဥေရာပႏွင့္ ေတာင္အေမရိကခ်ည္းပဲဆိုေတာ႔… underdogs ေတြကို အားေပးေနသူ အိမ့္ခ်မ္းေျမ့လည္း အခုထိ တစ္ပြဲမွကို မႏိုင္ေသးပါဘူး။
တစ္ကယ္ကေတာ႔ ဂါနာေတြ အႏိုင္ရတာပါ။ သမိုင္းကအဆုံးအျဖတ္ေပးပါလိမ့္မယ္။ (သမိုင္းႏွင့္ကို ကိုင္ေပါက္ပါၿပီ :P)
*************
ဒီေန႔ေတာ႔ ဂ်ာမဏီက အာဂ်င္တီးနားကို ၄-၀ နဲ႔ကို အႏိုင္ရသြားပါတယ္။ အစကတည္းကလည္း ထင္ပါတယ္။ ဂ်ာမဏီေတြက အေျပးကလည္းသန္သလား မေမးႏွင့္ ဆိုေတာ႔ အာဂ်င္တီးနားအေနႏွင့္ႏိုင္ရန္ မလြယ္ပါဘူး။ စိတ္တန္ခိုးရွိေသာ ေရဘ၀ဲေလးထက္ကို အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ မွန္ပါတယ္(ဒီတစ္ခါပါပဲ :D)။ အဂၤလန္မွာေမြးတဲ႔ ဂ်ာမဏီငါးျပတိုက္ထဲက ေရဘ၀ဲေလးက ဂ်ာမနီ အေနနဲ႔ အာဂ်င္တီနားအား ခက္ခက္ခဲခဲ ယွဥ္ၿပိဳင္ရမည္ ျဖစ္ၿပီး အခ်ိန္ပိုႏွင့္ ပင္နယ္တီ ကန္သြင္းမႈ အဆင့္ေရာက္မွ အႏိုင္ရမည္ လို႔ ဆိုခဲ႔ေပမယ္႔ ပြဲစၿပီး သုံးမိနစ္အတြင္းကို ဂ်ာမဏီက တစ္ဂိုးကန္သြင္းခဲ႔ပါတယ္…။ Miroslav Klose ကခ်ည္းကို ၂ဂိုးသြင္းပါတယ္။ အေျပာႀကီးခဲ႔ေသာ မာရာဒိုနာေတာ႔ ဘယ္လိုေနမည္ မသိပါ။
